Kiła wczesna u pacjentów leczonych w Klinice Dermatologii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie w latach 2006–2010 - Pastuszczak, Maciej; Jaworek, Andrzej K.; Spałkowska, Magdalena; Miziołek, Bartosz; Wojas-Pelc, Anna (Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny, 2012)
Wprowadzenie . Kiła ( syphilis ) jest chorobą przenoszoną drogą kontaktów seksualnych, wywołaną przez krętka bladego ( Treponema pallidum ) i występującą wyłącznie u ludzi. W naturalnym przebiegu kiły wyróżnia się kilka okresów, które odzwierciedlają stopniowy rozsiew bakterii w organizmie. Duża różnorodność praktyk seksualnych (m.in. seks analny i oralny) oraz powszechne empiryczne stosowanie antybiotyków z powodów innych niż zakażenia przenoszone drogą płciową (np. infekcji górnych dróg oddechowych), które nie wykazują działania krętkobójczego, wydają się prowadzić do tego, że przebieg kliniczny kiły coraz częściej charakteryzują skąpe objawy. Cel pracy . Analiza obrazu klinicznego kiły wczesnej u pacjentów Kliniki Dermatologii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Materiał i metody . Analizowano dane uzyskane od 217 pacjentów z uwzględnieniem cech socjodemograficznych, a także orientacji seksualnej i statusu serologicznego w zakresie zakażenia HIV. Wyniki. Analizowana grupa składała się z 23 kobiet (10,6%) i 194 mężczyzn (89,4%), z czego 107 mężczyzn zadeklarowało orientację homoseksualną. U 153 pacjentów ustalono rozpoznanie kiły utajonej wczesnej w związku z brakiem klinicznych objawów zakażenia. Najczęstszym objawem klinicznym kiły II okresu w grupie poddanej analizie była osutka plamista (43,7%). Kolejno odnotowano: osutkę grudkowo--plamistą na dłoniach i podeszwach (36,8%), uogólnioną limfadenopatię (33,3%), łysienie kiłowe (21,8%), anginę kiłową (14,9%) oraz kłykciny płaskie (6,9%). U 58,2% pacjentów występował tylko jeden objaw kliniczny choroby, z czego najczęściej była to uogólniona limfadenopatia i osutka plamisto-grudkowa na podeszwach i dłoniach (po 11,5%). Wnioski. Wydaje się, że w ciągu ostatnich dwóch dekad obraz kliniczny kiły wczesnej istotnie się nie zmienił. W porównaniu z dostępnymi danymi z piśmiennictwa obserwuje się jednak różną częstość występowania poszczególnych jej objawów, co można wytłumaczyć różnorodnością praktyk seksualnych, stosowaniem antybiotykoterapii empirycznej z powodów innych niż zakażenia przenoszone drogą płciową i różną dostępnością opieki zdrowotnej.