Implantacja nowego typu bezszwowej aortalnej zastawki biologicznej Perceval S – dwunastomiesięczne doświadczenie polskie - Niklewski, Tomasz; Filipiak, Krzysztof; Przybylski, Roman; Zembala, Michał; Kukulski, Tomasz; Zembala, Marian (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2012)
Wstęp : Zgodnie z danymi Euro Heart Servey , ok. 30% chorych kwalifikowanych do leczenia istotnej stenozy aortalnej nadal nie jest leczona z uwagi na zaawansowany wiek, towarzyszące obciążenia lub bardzo wąskie, natywne ujście aortalne. Przełomem w ostatnich latach stało się leczenie przezskórne oraz dobre wyniki implantacji zastawek bezstentowych. Niestety, część chorych nie spełnia kryteriów leczenia metodą TAVI lub ma istotne obciążenia wykluczające ich z klasycznego krążenia pozaustrojowego. Wprowadzenie zastawki o bardzo krótkim czasie implantacji, dającej optymalne parametry przepływu u chorych z wąskim pierścieniem, pozwala mieć nadzieję na uzupełnienie brakującej opcji leczenia powyższych chorych. Cel pracy: Celem badania była ocena skuteczności implantacji oraz parametrów hemodynamicznych i klinicznych nowego typu biologicznej zastawki bezszwowej oraz porównanie z innymi zastawkami implantowanymi w wąskie ujście aortalne. Materiał i metody : W ramach wieloośrodkowego badania Cavalier w Śląskim Centrum Chorób Serca w Zabrzu skutecznie wszczepiono 14 zastawek Perceval S. U 3 innych chorych z uwagi na suboptymalny efekt implantacji potwierdzony przeciekiem okołozastawkowym w śródoperacyjnym badaniu TEE wymieniono zastawkę Perceval na klasyczną zastawkę biologiczną. Średni wiek leczonych chorych wynosił 71,7 roku. Wyniki : Średni gradient przedoperacyjny wynosił 54,5 mm Hg, zaś średnica natywnego pierścienia oceniona w badaniu TEE wyniosła 21,9 mm. Pomimo to implantowano 8 zastawek o średnicy 23 mm, 4 o średnicy 25 mm oraz 2 protezy 21 mm. Średni czas implantacji zastawek wynosił 8,9 min, co znacząco skróciło długość zabiegu operacyjnego, a tym samym czas krążenia pozaustrojowego, który wyniósł średnio 39,2 min. Implantowane zastawki spowodowały istotny spadek maksymalnego i średniego gradientu przezzastawkowego do wartości 13 mm Hg z zachowaniem dobrej frakcji wyrzutowej LK – śr. 55%. Zastawki Perceval o średnicy 21–23 mm wykazały bardzo dobre parametry efektywnego pola ujścia oraz indeksu EOA 1,71 cm2 i 0,97 cm2/m2 w porównaniu z identyczną grupą zastawek bezstentowych SOLO 1,50 cm2 i 0,94 cm2/m2 oraz mechanicznych zastawek OnX© 1,53 cm2 i 0,84 cm2/m2 określanych jako optymalne w wąskim ujściu aortalnym. W obserwacji 12-miesięcznej u 5 chorych obserwowano śladowy przeciek okołozastawkowy, a u 2 śladowy centralny. W przebiegu pooperacyjnym u 2 chorych wystąpiło niegroźne krwawienie ze śluzówki przewodu pokarmowego, co wiązano z brakiem standaryzacji leczenia przeciwkrzepliwego u chorych z zastawką biologiczną nowego typu. Nie obserwowano nowych zaburzeń rytmu i przewodnictwa oraz powikłań neurologicznych. Wnioski: Na podstawie wyników własnych oraz wstępnych danych można wnioskować na obecnym etapie badania, iż w wybranej grupie chorych zastawka Perceval S daje możliwość skutecznego i bezpiecznego leczenia ciężkiej stenozy aortalnej (w tym dostępu z ministernotomii z krótszym czasem krążenia). Obserwacja 6- i 12-miesięczna wykazała bardzo dobre parametry hemodynamiczne, echokardiograficzne oraz kliniczne wszystkich chorych, u których skutecznie implantowano zastawkę Perceval S o większej średnicy pierścienia niż mierzona w badaniu echokardiograficznym.