Powikłania zabiegów laparoskopowych wykonanych w Klinice Chirurgii Ginekologicznej Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki w latach 1991–2010 - Nowińska-Serwach, Anna; Księżakowska-Łakoma, Kinga; Nowak, Marek; Kolasa-Zwierzchowska, Dorota; Szpakowski, Marian; R. Wilczyński, Jacek (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2012)
Wstęp: Laparoskopia jest niezbędnym narzędziem diagnostyczno-terapeutycznym we współczesnej ginekologii. Stała się podstawową metodą diagnostyki patologii wewnętrznych narządów płciowych, zwłaszcza w przypadkach zaburzeń rozrodu. Jest także niezastąpionym sposobem leczenia w przypadkach łagodnych schorzeń przydatków i macicy. To metoda mało inwazyjna, pozwalająca na szybką rekonwalescencję pacjentek i pozostawiająca dobry efekt kosmetyczny. Cel pracy : Szczegółowa analiza charakteru i częstości powikłań śród- i pooperacyjnych 1359 zabiegów laparoskopowych wykonanych w Klinice Chirurgii Ginekologicznej Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki (ICZMP) w Łodzi w latach 1991–2010. Materiał i metoda : Badaniem zostały objęte 1359 zabiegi laparoskopowe wykonane w Klinice Chirurgii Ginekologicznej ICZMP w latach 1991–2010. Dokonano retrospektywnego przeglądu 757 historii chorób i opisów zabiegów chirurgicznych pacjentek, u których wykonano laparoskopię w latach 1991–2004 oraz poddano analizie prospektywnej 602 zabiegi wykonane w latach 2005–2010. Uwzględniono następujące parametry: liczbę i rodzaj przeprowadzonych zabiegów laparoskopowych, wskazania, wystąpienie i charakter powikłań śród- i pooperacyjnych, a także konwersje do laparotomii. Wyniki : W latach 1991–2010 w Klinice Chirurgii Ginekologicznej ICZMP przeprowadzono łącznie 1359 zabiegów laparoskopowych. W ciągu całego badanego okresu najczęstszą przyczyną przeprowadzenia laparoskopii była obecność torbieli bądź guza w przydatkach – 487 operacji (35,8%). Inne wskazania stanowiły: niepłodność, endometrioza, ciąża pozamaciczna, worczak jajowodu, zaburzenia miesiączkowania, mięśniaki macicy, ból brzucha oraz rak jajnika. Do najczęściej wykonywanych w czasie laparoskopii procedur należały: kontrola drożności jajowodów (33,8%), wyłuszczenie guza bądź torbieli jajnika (25,2%), resekcja przydatków (9,4%). W 47 przypadkach (3,5%) w trakcie zabiegu odstąpiono od laparoskopii i dokonano konwersji do laparotomii. Powikłania śródoperacyjne wystąpiły podczas 21 laparoskopii (1,5%): krwawienie (10 przypadków), odma nadotrzewnowa (3), uszkodzenie pęcherza moczowego (1), uszkodzenie esicy (1), termiczne uszkodzenie jelita cienkiego (1), uszkodzenie macicy (1), trudności techniczne (4). U 9 kobiet powikłania zaopatrzono na drodze laparotomii. Powikłania pooperacyjne wystąpiły w 119 przypadkach (8,76%). U 103 kobiet doszło do podwyższenia temperatury ciała powyżej 38oC (7,58%). Inne sporadycznie zanotowane powikłania to krwawienia do jamy otrzewnej zaopatrzone w czasie powtórnej operacji (5), anemia (3), zapalenie otrzewnej (3), nieprawidłowe gojenie się rany (2), krwiak w powłokach (1), przepuklina (1). W badanym okresie zanotowano zmniejszenie liczby powikłań, zarówno przedoperacyjnych, jak i pooperacyjnych. Wnioski : 1. Laparoskopia wykonywana w Klinice Chirurgii Ginekologicznej stanowi dla wybranej grupy chorych bezpieczną alternatywę dla operacji przeprowadzanych drogą laparotomii. 2. Wraz z upływem czasu zaobserwowano zmniejszenie się liczby powikłań śródoperacyjnych i pooperacyjnych, a częstość ich występowania nie odbiega znacząco od opisywanej przez inne ośrodki.