Leczenie doraźne i profilaktyka napadów migreny - Łukasik, Maria; Owecki, Michał K.; Kozubski, Wojciech (Przewodnik Lekarza/Guide for GPs, 2012)
Migrena jest jednym z częściej występujących idiopatycznych bólów głowy. Napady migreny z uwagi na dużą intensywność bólu oraz wegetatywne objawy towarzyszące znacznie ograniczają sprawność psychofizyczną i mogą się stać powodem krótkotrwałej niezdolności do pracy. Leczenie farmakologiczne migreny obejmuje postępowanie doraźne mające na celu przerwanie napadu oraz leczenie profilaktyczne. Celem leczenia doraźnego jest jak najszybsze uwolnienie chorego od bólu, zmniejszenie liczby i nasilenia towarzyszących objawów autonomicznych (jak nudności, wymioty, światłowstręt) oraz przywrócenie funkcji społecznej. W leczeniu napadu migreny stosuje się leki niespecyficzne (acetaminofen, aspirynę, niesteroidowe leki przeciwzapalne i złożone leki przeciwbólowe) oraz specyficzne (tryptany, ergotaminę). Skuteczne leczenie napadu jest uwarunkowane jak najszybszym zastosowaniem odpowiedniego leku w efektywnej dawce. Nowoczesne podejście do leczenia doraźnego polega na stosowaniu tryptanów, co wiąże się z rzadszymi nawrotami bólu, mniejszą liczbą przyjmowanych leków nieswoistych i rzadszym występowaniem działań niepożądanych. Wiele osób jednak wymaga zastosowania leczenia profilaktycznego, którego celem jest zmniejszenie częstości występowania napadów i nasilenia objawów, uzyskanie lepszej odpowiedzi na leczenie doraźne oraz poprawa jakości życia. Obecnie w leczeniu profilaktycznym migreny stosuje się β-adrenolityki, leki przeciwpadaczkowe, przeciwdepresyjne oraz leki z grupy antagonistów kanału wapniowego. W pracy omówiono również leczenie migreny w stanach szczególnych, jakimi są okres okołomiesiączkowy, a także czas ciąży i karmienia.