Badania nad udziałem hormonów płciowych w etiopatogenezie miażdżycy tętnic wieńcowych u kobiet po menopauzie - Jołda-Mydłowska, Beata; Witkowska, Maria (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2002)
U kobiet liczba zachorowań na chorobę niedokrwienną serca wzrasta znacząco po menopauzie, zarówno naturalnej, jak i chirurgicznej. Natomiast stosowanie hormonalnej terapii zastępczej w ramach profilaktyki pierwotnej znamiennie obniża u nich liczbę zachorowań na chorobę niedokrwienną serca. Celem badań była ocena stężenia wybranych hormonów płciowych, hormonów przedniego płata przysadki i globuliny wiążącej hormony płciowe i poszukiwanie związków między ich stężeniem a czynnikami ryzyka choroby niedokrwiennej serca u kobiet po menopauzie z rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca. Do badań kwalifikowano kobiety co najmniej rok po menopauzie i objęto nimi 35 kobiet chorych na chorobę niedokrwienną serca w wieku 57±4 lata i 33 kobiety zdrowe w wieku 56±4 lata. U wszystkich badanych oznaczano we krwi stężenie hormonów: estriolu, estradiolu, estriolu, progesteronu, testosteronu, folikulostymuliny, lutropiny, globuliny wiążącej hormony płciowe oraz stężenie lipidów: cholesterolu całkowitego, cholesterolu HDL i jego frakcji HDL2 i HDL3, trójglicerydów i nadtlenków lipidów. Ponadto u wszystkich badanych mierzono wzrost, masę ciała, obwód talii i bioder oraz obliczano wskaźnik BMI i WHR. Stwierdzono, że u kobiet po menopauzie chorych na chorobę niedokrwienną serca stężenie estradiolu jest istotnie niższe niż u kobiet zdrowych, co może wskazywać na ochronną rolę tego hormonu, którego metaboliczny i neurohumoralny wpływ przeciwdziała rozwojowi miażdżycy. Ponadto u kobiet chorych wskaźnik BMI i WHR były istotnie wyższe niż w grupie kontrolnej oraz ujemnie korelowały ze stężeniem globuliny wiążącej hormony płciowe, co wskazuje na związki między hormonami płciowymi a innymi czynnikami zagrożenia chorobą niedokrwienną serca.