Tibolon – specyfika działania tkankowego - Palacios, Santiago (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2002)
Specyficzność tkankową tibolonu przypisuje się współdziałaniu różnych złożonych mechanizmów. Udowodniono, że tibolon ulega konwersji do związków o różnej aktywności biologicznej, charakteryzujących się specyficznym powinowactwem do poszczególnych receptorów steroidowych. W rezultacie dochodzi do lokalnych przemian metabolicznych w tkankach docelowych. Wydaje się, że odpowiedź tkankowa i efekt kliniczny tibolonu w poszczególnych tkankach zależy od mechanizmów i wzajemnych oddziaływań zachodzących w danej tkance.