Rola wysiłku fizycznego w okresie menopauzy - Dąbrowska, Jolanta; Naworska, Beata; Dąbrowska-Galas, Magdalena; Skrzypulec-Plinta, Violetta (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2012)
Okres klimakteryczny to czas, w którym kobiety doświadczają nieprzyjemnych objawów wypadowych o różnym nasileniu. Szacuje się, że ok. 85–89% kobiet deklaruje odczuwanie nieprzyjemnych objawów klimakterycznych będących wynikiem zmian hormonalnych, co pogarsza ich komfort życia i sprawia, że ten okres staje się szczególnie trudny. Istotnym modyfikacjom ulegają zachowania seksualne dotyczące zmiany libido, obniżenia zainteresowania seksem oraz pożądania seksualnego, co w połączeniu z suchością pochwy często powoduje dyskomfort podczas stosunków płciowych. Mimo poglądu że aktywność seksualna zmniejsza się w okresie okołomenopauzalnym wraz z zanikiem produkcji estrogenów, wyniki badań zaprzeczają tej tezie. Wybór metody terapii zaburzeń seksualnych kobiet w okresie okołomenopauzalnym powinien uwzględnić etiopatogenezę i stopień nasilenia dysfunkcji, a ryzyko występowania działań niepożądanych, wynikających ze stosowanej terapii, nigdy nie powinno przewyższać płynących z niej korzyści. Indywidualnie dobrana terapia hormonalna (menopausal hormone therapy – MHT) stanowi powszechnie stosowaną metodę łagodzenia objawów menopauzalnych. Naturalne metody bazujące na zmianie stylu życiu, regularnej aktywności fizycznej i racjonalnej diecie są alternatywą dla kobiet w łagodzeniu dyskomfortu związanego z okresem okołomenopauzalnym. Aktywność fizyczna stanowi bardzo istotny element zdrowego trybu życia, wpływający bezpośrednio lub pośrednio na inne nawyki. Promocja zdrowego stylu życia jest szczególnie ważna w uświadomieniu pacjentkom konieczności zadbania o zdrowie, zrezygnowania z nałogów, wdrożenia w życie codzienne regularnej aktywności fizycznej i zdrowego żywienia.