Otyłość i cukrzyca u kobiet w okresie menopauzy – zapobieganie i leczenie - Godziejewska-Zawada, Małgorzata (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2013)
Częstość występowania otyłości i cukrzycy jak również zespołu metabolicznego zwiększa się z wiekiem. W świadomości społecznej okres menopauzy wiąże się u kobiet bezpośrednio ze zwiększoną częstością tych zaburzeń. Jednak, jak dotąd, nie udokumentowano ewidentnego wpływu menopauzy na ten proces. Niektóre badania wykazały zwiększenie objętości tłuszczu brzusznego u kobiet po menopauzie. To oraz nagłe zmniejszenie stężenia estrogenów wydają się główną przyczyną nagłego wzrostu zachorowań na choroby układu sercowo-naczyniowego u kobiet w tym wieku. Badania wykazały, że najskuteczniejsze zapobieganie tym zaburzeniom polega na postępowaniu behawioralnym, czyli stosowaniu diety z ograniczeniem kalorii oraz utrzymaniu odpowiedniej aktywności fizycznej. W okresie wczesnej menopauzy stosowanie hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) może zapobiec powstaniu otyłości centralnej. U kobiet z otyłością brzuszną lub wskaźnikiem masy ciała ( body mass index – BMI) większym lub równym 35 kg/m2 w tym samym okresie życia pomocna w zapobieganiu przejścia stanu przedcukrzycowego w cukrzycę może być metformina. U starszych kobiet skuteczniejsze jest leczenie behawioralne. Zarówno hormonalna terapia, jak i metformina mogą być bardziej szkodliwe niż pomocne. Najlepszą metodą ćwiczeń poza szybkimi spacerami zalecanymi przez polskie i amerykańskie towarzystwa diabetologiczne może być tai-chi, które zapobiega również złamaniom przez wzmacnianie mięśni kończyn dolnych i wyrabianie zmysłu równowagi. Poniżej omówiono podstawowe zagadnienia związane z występowaniem otyłości i cukrzycy w okresie pomenopauzalnym oraz przedstawiono metody zapobiegania tym zaburzeniom.