Opis przypadkuZator gałęzi okalającej lewej tętnicy wieńcowej powikłany nagłym zatrzymaniem krążenia w przebiegu nieskutecznej terapii przeciwkrzepliwej u pacjentki z mechaniczną protezą zastawki mitralnej i aortalnej - Protasiewicz, Marcin; Rojek, Aleksandra; Gajek, Jacek; Mysiak, Andrzej (Advances in Interventional Cardiology/Postępy w Kardiologii Interwencyjnej, 2013)
Przedstawiono przypadek 65-letniej chorej po wszczepieniu mechanicznej zastawki mitralnej i aortalnej oraz po implantacji sztucznego stymulatora serca, hospitalizowanej w Klinice Kardiologii z powodu ostrego zespołu wieńcowego powikłanego nagłym zatrzymaniem krążenia w mechanizmie migotania komór. Przy przyjęciu do Kliniki w EKG obserwowano zapis świadczący o zawale mięśnia serca w obrazie stymulacji serca. Po skutecznej resuscytacji pacjentce wykonano koronarografię, w której stwierdzono amputację gałęzi okalającej lewej tętnicy wieńcowej (Cx) spowodowaną zakrzepem w świetle naczynia. Na podstawie obrazowania metodą ultrasonografii wewnątrzwieńcowej wykluczono obecność niestabilnych zmian miażdżycowych, zakrzepu przyściennego oraz dysekcji Cx w miejscu jej amputacji. Uznano, że przyczyną zamknięcia Cx był zator materiałem zakrzepowym z lewych jam serca, którego powstanie prawdopodobnie zostało spowodowane nieskutecznym leczeniem przeciwkrzepliwym. W przedstawionym przypadku suboptymalny poziom wskaźnika protrombinowego ( international normalized ratio – INR) miał częściowo przyczynę jatrogenną. Około 2 tygodni przed obecnym incydentem sercowo-naczyniowym pacjentka z powodu nieoznaczalnych wartości INR otrzymała dożylnie witaminę K, co spowodowało przejściową oporność na pochodne kumaryny. Przypadek ten jest dramatyczną ilustracją trudności w leczeniu przeciwkrzepliwym, dotyczących nawet 2/3 chorych wymagających takiej terapii. Wymienione trudności potwierdzają zasadność poszukiwania skuteczniejszych, bezpieczniejszych i bardziej przewidywalnych metod profilaktyki przeciwzakrzepowej. Wynikiem tych poszukiwań są aktualnie dwie nowe grupy doustnych leków przeciwkrzepliwych niewymagających monitorowania efektu antykoagulacyjnego. Należą do nich: bezpośrednie inhibitory trombiny (dabigatran) oraz inhibitory czynnika Xa (riwaroksaban). Chociaż udowodniono skuteczność wymienionych leków w profilaktyce udaru niedokrwiennego u pacjentów z migotaniem przedsionków oraz profilaktyce i leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, bezpieczeństwo ich zastosowania u pacjentów ze sztucznymi zastawkami serca wymaga potwierdzenia w badaniach klinicznych.