CARDIAC SURGERY Penetracyjne urazy serca – analiza z 28 lat - Jagelavicius, Zymantas; Budra, Mindaugas; Jovaisas, Vytautas; Kiskis, Gintaras; Kybartas, Algis; Zilinskas, Arunas; Liubertiene, Irena; Gruslys, Vygantas; Janilionis, Ricardas (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2013)
Wstęp: Rany kłute serca są dramatycznymi, prowadzącymi do zgonu urazami. Na ogół zdarzają się u ludzi młodych. Większość ofiar umiera przed przyjęciem do szpitala. Cel pracy: Celem pracy było określenie czynników decydujących o wynikach leczenia i rokowaniu chorych z ranami kłutymi serca. Materiał i metody: Retrospektywnej ocenie poddano dane 186 chorych z ranami kłutymi serca operowanych w ciągu 24 godzin od przyjęcia do szpitala. Wyniki : Średni wiek chorych wynosił 33 lata [zakres międzykwartylowy (IQR): 26–44 lat]. Mężczyźni stanowili 88,7% ogółu chorych. Średni czasu transportu chorego do szpitala od momentu urazu na terenie Wilna wyniósł 60 min [interquartile range (IQR): 50–91], podczas gdy czas transportu z rejonu wileńskiego wyniósł 240 min (IQR: 82–390). Zdecydowana większość pacjentów (176/186, 94,6%) miała rany wynikające z pchnięcia nożem. W trakcie operacji stwierdzano zwykle obecność krwiaka śródpiersia lub tamponadę serca (142/186, 76,3%). Prawa komora była najczęściej uszkodzoną jamą serca (75/186, 40,3%). Przeżycie dla ogółu chorych wyniosło 88,7%. W porównaniu ze zmarłymi pacjenci, którzy przeżyli uraz, przy przyjęciu mieli wyższe wartości skurczowego ciś- nienia tętniczego [94 mm Hg (IQR: 70–120) vs 70 mm Hg (IQR: 0–80), p < 0,001]. Chorzy, którzy przeżyli, częściej wykazywali wszystkie oznaki życia [ signs of life (SOL): 82,4% vs 42,9%, p < 0,001], podczas gdy wśród chorych zmarłych częściej stwierdzano: tamponadę (52,4% vs 29,1%, p = 0,031), wyższy stopień urazu (IV–VI) (90,5% vs 29,7%, p < 0,001), uraz prawego przedsionka (28,6% vs 8,5%, p = 0,014) lub lewej komory (42,9% vs 23,0%, p = 0,049) i epizody zatrzymania krążenia (85,7% vs 7,9%, p < 0,001). Niezależnym prognostycznym czynnikiem przeżycia była obecność wszystkich czynników SOL oraz młodszy wiek. Wyższy stopień urazu (IV–VI) oraz zatrzymanie krążenia w trakcie operacji były niezależnymi czynnikami zgonu. Wnioski : Prekursorami złego rokowania były niższe wartości ciśnienia tętniczego oraz brak co najmniej jednego z czynników SOL, uszkodzenie prawego przedsionka i asystolia podczas operacji.