THORACIC SURGERYWyniki operacyjnego leczenia chorych z powodu rakowiaka oskrzelowo-płucnego w Oddziale Chirurgii Klatki Piersiowej w Bystrej w latach 1990–2011 - Wiencek-Weiss, Alina J.; Wandzel, Piotr; Rogoziński, Paweł B.; Kaczor, Tomasz; Ryszka, Józef; Brózda, Witold; Bubel, Adam; Bruliński, Krzysztof (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2013)
Wstęp : Wprowadzona nowa klasyfikacja i terminologia guzów neuroendokrynnych zgodnie z wytycznymi European Neuroendocrine Tumor Society (ENETS) nie została powszechnie przyjęta w odniesieniu do rakowiaka oskrzelowo-płucnego i nadal używa się określenia „rakowiak” w tradycyjnym ujęciu. Dokładna identyfikacja podtypu rakowiaka oskrzelowo-płucnego ma istotne znaczenie dla rokowania. Cel pracy : Przedstawienie wyników leczenia operacyjnego rakowiaka oskrzelowo-płucnego na Oddziale Chirurgii Klatki Piersiowej w Bystrej, ocena histologiczna materiału operacyjnego zgodnie z klasyfikacją WHO 1999 – Travisa, a także porównanie przebiegu klinicznego rakowiaka typowego i atypowego. Materiał i metody : Analizie poddano 159 chorych w wieku 18–77 lat operowanych z powodu rakowiaka oskrzelowo-płucnego w latach 1990–2011. Przeprowadzono ponowną ocenę preparatów histologicznych na podstawie materiału archiwalnego zgodnie z klasyfikacją WHO 1999 – Travis i IASCL oraz badania kontrolne leczonych pacjentów. Dokonano oceny DFI i całkowitego przeżycia metodą Kaplana-Meiera oraz porównano przebieg kliniczny rakowiaka typowego i atypowego. Wyniki : W wyniku ponownej weryfikacji histologicznej u 142 chorych (88,3%) rozpoznano rakowiaka typowego, a u 17 chorych (11,7%) atypowego. W okresie obserwacji nawrót miejscowy choroby wystąpił u 8 (4,9%) chorych, a przerzuty odległe u 13 (8,2%). Zmarło 26 (16,4%) chorych, z czego dwóch z powodu innych nowotworów złośliwych. Mediana DFI (p = 0,00003) i całkowite przeżycie (p < 0,00001) było znamiennie dłuższe u chorych z rakowiakiem typowym niż atypowym. Wnioski : Podtyp histologiczny rakowiaka oskrzelowo-płucnego jest dominującym czynnikiem rokowniczym w ocenie DFI oraz 5-letniego przeżycia po leczeniu operacyjnym.