Czy można poprawić wyniki leczenia nowotworów nie lecząc ich? - Wiktor Jędrzejczak, Wiesław (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2004)
Wiele badań klinicznych wykonywanych u chorych na raka koncentruje się na metodach niszczenia komórek nowotworowych. Jednakże większość chorych na raka umiera z powodu innych i tylko częściowo związanych z nowotworem przyczyn, takich jak różne zakażenia. Z tym problemem powiązane jest wykorzystywanie coraz bardziej agresywnych metod leczniczych, które z jednej strony zwiększają odsetek chorych wyleczonych, ale z drugiej mają istotne działania niepożądane, których skutki mogą być nawet śmiertelne. Oznacza to, że możemy umożliwić chorym na raka dłuższe życie, poprawiając metody leczenia tego typu powikłań. Nawet nie przedłużając tego życia, jeżeli usunie się z niego cierpienie, to umożliwi się bardziej efektywne wykorzystanie ograniczonego czasu. W ostatnich latach odkryto i wprowadzono do lecznictwa lub choćby badań klinicznych nowe antybiotyki, środki przeciwgrzybicze i antywirusowe. Pojawiły się nowe środki przeciwbólowe lub nowe formy recepturowe wcześniej stosowanych leków. Poprawiają się metody zmniejszania skutków innych powikłań, takich jak niedokrwistość, nowotworowe zmiany kostne, zaburzenia hormonalne u kobiet. Wreszcie, istotny jest postęp w odniesieniu do problemów bardziej powodowanych przez leczenie niż przez same nowotwory. Wprowadzane są nowe postaci recepturowe czynników wzrostu, a także leki bezpośrednio i dość wybiórczo chroniące zdrowe komórki przed działaniami niepożądanymi cytostatyków i promieniowania. Ta lista w dodatku nie jest kompletna. Właściwie w odniesieniu do każdego problemu nękającego chorego na raka odnotowuje się postęp i obecnie pragniemy zwrócić jeszcze większą uwagę na znaczenie tego postępowania dla życia chorych na raka i jego jakości.