Nowe perspektywy leczenia atrofii urogenitalnej u kobiet – dopochwowa terapia DHEA - Gałczyński, Krzysztof; Poleszak, Ewa; Kasperek, Regina; Romanek-Piva, Katarzyna; Kulik-Rechberger, Beata; Rechberger, Tomasz (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2013)
Według jednej z nowszych teorii objawy menopauzalne nie wynikają jedynie ze spowodowanego wygaśnięciem funkcji jajników niedoboru estrogenów, ale są także związane ze stopniowym, postępującym przez kilka lat zmniejszeniem stężenia dehydroepiandrosteronu (DHEA) wydzielanego przez nadnercza. Ponad 50% kobiet po menopauzie zgłasza objawy związane z atrofią nabłonka pochwy: podrażnienie, nawracające infekcje, uczucie suchości, ból podczas współżycia. Ogólnoustrojowa terapia hormonalna z użyciem samych estrogenów lub w połączeniu z progestagenami skutecznie przeciwdziała tym objawom, jednak wiąże się z możliwością wystąpienia działań niepożądanych. Poza tym u kobiet, u których jedynymi uciążliwymi objawami są te związane z atrofią pochwy, warto pomyśleć o terapii miejscowej. Do obiecujących wyników badań należą te nad dopochwowym zastosowaniem DHEA, w których założono, że terapia fizjologicznymi dawkami DHEA przyczyni się do zwiększenia stężenia androgenów i estrogenów syntetyzowanych miejscowo w tkance poprzez mechanizmy intrakrynne przy niewielkim działaniu ogólnoustrojowym. W grupie kobiet leczonych DHEA podawanym dopochwowo wykazano zmniejszenie objawów atrofii pochwy, regresję zmian dysplastycznych na szyjce macicy oraz zwiększenie libido.