Endometrioza jelita grubego naśladująca chorobę Leśniowskiego-Crohna – potencjalny problem diagnostyczny - Śmigielski, Jacek; Woźniak, Beata; Brocki, Marian (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2013)
Opisywany w niniejszej pracy przypadek jest o tyle ciekawy, że kolejne badania pacjentki przez 3 kolejne lata diagnostyki nie dały ostatecznego rozpoznania. Ze względu na postawioną przed 3 laty diagnozę – choroba Leśniowskiego-Crohna – pacjentkę leczono błędnie. Trudności w rozpoznaniu tej jednostki chorobowej stale występują. Endometrioza to częsta przypadłość wielu kobiet w wieku rozrodczym. Choroba dotyczy przede wszystkim kobiet, ale znane są przypadki endometriozy u mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego. U kobiet występuje u ok. 8–15% miesiączkującej populacji. Najczęstszym umiejscowieniem zmian jest jama otrzewnej. W wielu innych narządach, takich jak płuco, pęcherzyk żółciowy, przestrzeń zaotrzewnowa, żołądek, jelito cienkie i grube oraz trzustka, można rozpoznać ogniska ektopowe. Umiejscowienie poza jamą otrzewnej dotyczy wg danych z piśmiennictwa 0,2% populacji. Ogniska endometriozy w jelicie grubym już opisywano, ale rzadkością jest postać choroby, która imituje chorobę Leśniowskiego-Crohna. W pracy opisano pacjentkę z wieloletnią chorobą zdiagnozowaną i leczoną jako choroba Leśniowskiego-Crohna, u której dopiero po kilku latach leczenia rozpoznano prawidłowo endometriozę jelita grubego. Po prawidłowo przeprowadzonym procesie diagnostycznym leczeniem z wyboru jelitowej postaci endometriozy jest laparoskopowa resekcja jelita. Jest to technika ogólnie dostępna, obarczona niewielką liczbą powikłań. Ostatnio ukazało się kilka prac na temat resekcji jelita ze wspomaganiem robota.