Zespół larwy wędrującej skórnej u turystów powracających z krajów strefy klimatu ciepłego - Kacprzak, Elżbieta; Silny, Wojciech (Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii, 2004)
W Polsce ok. 1 mln osób rocznie podróżuje do krajów o odmiennych warunkach klimatycznych, dlatego obserwujemy wśród turystów coraz więcej chorób importowanych z tropiku. Dotyczy to nie tylko malarii czy pełzakowicy, ale także zmian skórnych. Larva migrans cutanea (LMC) jest następstwem przypadkowej obecności inwazyjnej postaci larwalnej nicieni, zwykle pasożytujących u zwierząt, przeważnie u psów i kotów, w warstwie rozrodczej naskórka człowieka. Larwa wędruje od kilku mm do kilku cm na dobę i pozostawia pozakręcane, uniesione ponad powierzchnię skóry tunele. Skórna wysypka wędrująca grudkowo-pęcherzykowa pojawia się zwykle po upływie kilku tygodni od powrotu z terenów endemicznych o klimacie ciepłym. Wędrówka pasożyta powoduje bardzo uporczywy świąd skóry, a wskutek licznych zadrapań bardzo łatwo dochodzi do wtórnych infekcji. Zmianom skórnym może nie towarzyszyć eozynofilia we krwi obwodowej. W niniejszej pracy przedstawiono 4 przypadki zespołu larwy wędrującej skórnej, wywołanego przez Ancylostoma brasiliense i Strongyloides stercoralis, importowanego z Tajlandii i Madagaskaru oraz nabytego w krajach Basenu Morza Śródziemnego, leczone doustnie albendazolem, z pozytywnym efektem terapeutycznym.