Artykuł poglądowyFunkcjonowanie poznawcze osób z chorobą Parkinsona poddanych głębokiej stymulacji jądra niskowzgórzowego - Małgorzata Potasz, Katarzyna (Neuropsychiatria i Neuropsychologia/Neuropsychiatry and Neuropsychology, 2013)
Zabieg głębokiej stymulacji mózgu ( deep brain stimulation – DBS) jest stosunkowo nowym sposobem terapii proponowanym pacjentom cierpiącym na chorobę Parkinsona, dla których tradycyjne leczenie preparatami lewodopy okazuje się niewystarczające lub też gdy doświadczają oni przykrych objawów ubocznych związanych z takim leczeniem (dyskinezy, fluktuacje). Skuteczność zabiegu w zakresie poprawy funkcjonowania motorycznego chorych została potwierdzona w wielu badaniach i jest niewątpliwym sukcesem. Wpływ zabiegu na funkcje poznawcze i emocjonalne wciąż jednak pozostaje kwestią kontrowersyjną. Istnieje wiele sprzecznych doniesień na ten temat. Celem niniejszego artykułu poglądowego jest próba zestawienia badań z zakresu funkcjonowania poznawczego pacjentów z chorobą Parkinsona, którzy zostali poddani zabiegowi głębokiej stymulacji jądra niskowzgórzowego. Obszar ten, jak dowiedziono w badaniach, wydaje się jednym z najlepszych celów stereotaktycznych, pozwalających na ograniczenie dobowych dawek lewodopy nawet do 84%. W artykule przedstawiono wpływ DBS na funkcje językowe, wzrokowo-przestrzenne, wykonawcze, pamięć, uwagę i koncentrację oraz globalny profil poznawczy prezentowany przez chorych. Podjęto także próbę wskazania czynników mogących mieć wpływ na pogorszenie funkcjonowania poznawczego po zabiegu. Zapoznanie się z najnowszymi doniesieniami na temat funkcjonowania pacjentów po zabiegu DBS wydaje się ważne ze względu na bardziej świadomy wybór tego sposobu leczenia przez specjalistów oraz pacjentów. Ponadto może to wskazywać, jak ważna jest uważna, stała obserwacja i opieka nad pacjentem ze wszczepionym stymulatorem.