Artykuł poglądowyWybrane zagadnienia z terapii muzyką osób chorujących na zaburzenia otępienne - Ruda, Katarzyna; Rymaszewska, Joanna (Neuropsychiatria i Neuropsychologia/Neuropsychiatry and Neuropsychology, 2013)
Związek pomiędzy muzyką i medycyną jest opisywany szeroko jako zjawisko wielopłaszczyznowe. Muzyka bywa wykorzystywana w celu regulowania stanów fizjologicznych oraz psychologicznych. Badania nad strukturą dźwięku, muzyką oraz jej odbiorem pokazują, że należy ją rozpatrywać również pod kątem elementów dzieła muzycznego (rytm, melodia, tempo, dynamika, harmonia) oraz możliwości percepcyjnych pacjenta. Ma to ogromne znaczenie szczególnie w holistycznym podejściu w medycynie oraz nowoczesnej rehabilitacji w połączeniu z muzykoterapią. Muzykoterapia u osób starszych, cierpiących z powodu zaburzeń otępiennych, jest obszarem intensywnie rozwijanym w ostatnich latach. Wynika to także z faktu, że obserwuje się postępujące starzenie się populacji ludzkiej (Krzyżanowski 2004). Zwiększa się w tej grupie odsetek osób cierpiących na zaburzenia psychiczne, z których najczęstszymi są zespoły otępienne oraz zaburzenia nastroju. Muzykoterapia może stanowić cenne wsparcie w rehabilitacji oraz opiece nad osobą chorującą na otępienie. Liczne badania wskazują na znaczenie poszczególnych technik zastosowania muzykoterapii lub muzyki w postępowaniu z osobami z otępieniem. W artykule omówiono wybrane techniki muzykoterapeutyczne stosowane w medycynie, wartość muzykoterapii w zaburzeniach otępiennych, inicjatywy terapeutyczne z wykorzystaniem muzyki oraz jej funkcje w terapii osób z otępieniem. Przedstawiono podobieństwa oraz różnice w badaniach nad muzykoterapią zaburzeń otępiennych w Europie i Stanach Zjednoczonych w ostatnich latach. Wśród najczęściej pojawiających się w badaniach technik są: stymulacja muzyczna, muzyczna reminiscencja, wspólne śpiewanie, muzyka i ruch, tańce towarzyskie, integracyjne. Autorzy artykułu prezentują doniesienia teoretyczne oraz przedstawiają wybrane badania dotyczące zastosowania muzykoterapii u osób z zaburzeniami otępiennymi.