THORACIC SURGERYWhich technique is the best for the surgical management of empyema thoracis in children? - Tander, Burak; Bicakci, Unal; Gunaydin, Mithat; Demirel, Dilek; Rizalar, Riza; Ariturk, Ender; Bernay, Ferit (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2013)
Wstęp: Ocenione zostały różnice między jednoportowymi ( single-port techniques – SPT) oraz dwuportowymi ( two-port techniques – TPT) metodami usuwania ropniaka opłucnej u dzieci. Materiał i metody: Od 51 pacjentów z ropniakiem opłucnej (33 mężczyzn, 18 kobiet) pobrano następujące dane: wiek, płeć, wyniki badań przedmiotowych, typ torakoskopii, długość pobytu w szpitalu ( lenght of stay – LOS) oraz czas trwania drenażu klatki piersiowej ( duration of chest tube drainage – DCTD). Metodę SPT zastosowano u 14 pacjentów, a TPT u 37. W przypadku SPT jako narzędzie tnące używany jest sam teleskop. Podczas procesu oczyszczania do organizmu nie wprowadza się innych narzędzi. W przypadku TPT pierwszy otwór używany jest do wprowadzenia teleskopu, a drugi przeznaczony jest dla narzędzia chirurgicznego. Przez jeden z otworów wprowadzany jest następnie dren. Wyniki: U 24 pacjentów ropniak znajdował się w prawej części klatki piersiowej, natomiast u 25 pacjentów umiejscowiony był po lewej stronie. U dwóch pacjentów klatka piersiowa była obustronnie zajęta. W grupie SPT dren był usuwany z klatki piersiowej po średnio 13 dniach, natomiast w grupie TPT po średnio 11 dniach. Średni LOS wynosił odpowiednio 20 i 13 dni dla grup SPT i TPT. U 4 pacjentów z grupy SPT i 2 pacjentów z grupy TPT wystąpiły samoistnie ustępujące przetoki oskrzelowo-opłucnowe. Nie stwierdzono istotnych różnic między zastosowanymi metodami w zależności od wieku, płci, miejsca wystąpienia ropniaka, gorączki i pojawienia się przetoki oskrzelowo-opłucnowej. Zarówno LOS, jak i DCTD były krótsze w przypadku pacjentów z grupy TPT, jednakże różnica ta nie była istotna statystycznie. Wnioski : Mimo że różnice nie są wielkie, metoda TPT używana do usuwania zaawansowanego ropniaka u dzieci wydaje się bardziej efektywna pod względem LOS, DCTD oraz ryzyka wystąpienia przetoki oskrzelowo-opłucnowej.