Ocena ekspresji immunosupresyjnego enzymu 2,3-dioksygenazy indolaminy w tkance raka jajnika - Rogala, Ewelina; Nowicka, Aldona; Bednarek, Wiesława; Barczyński, Bartłomiej; Piekarczyk, Wanda; Klimek, Katarzyna; Zakrzewski, Maciej; Kotarski, Jan (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2013)
Wstęp: Progresja choroby nowotworowej związana jest z funkcją układu immunologicznego. Ostatnie doniesienia dowodzą, że w mechanizmie ucieczki nowotworu spod nadzoru immunologicznego istotną rolę odgrywa enzym 2,3-dioksygenaza indolaminy (IDO). Może ona wyciszać lokalną odpowiedź immunologiczną poprzez blokowanie limfocytów T i komórek NK. Cel pracy: Ocena ekspresji IDO na poziomie mRNA w tkance surowiczego oraz endometrioidalnego raka jajnika. Materiał i metody: Badaniami objęto grupę 40 pacjentek z rakiem jajnika, z czego 15 było przed menopauzą, a 25 po menopauzie. Analizę ekspresji IDO na poziomie mRNA wykonano z zastosowaniem techniki Real-Time PCR (polymerase chain reaction). Grupę referencyjną stanowiła tkanka jajnika o prawidłowej budowie, usuniętego podczas leczenia operacyjnego innych schorzeń narządu płciowego. Wyniki: Ekspresja IDO na poziome mRNA została zaobserwowana we wszystkich badanych guzach jajnika. Była ona znamiennie wyższa (p < 0,005) w grupie pacjentek z rakiem jajnika (RQ = 0,171) w porównaniu z grupą referencyjną (RQ = 0,040). Rak surowiczy wykazywał istotnie wyższą ekspresję IDO (RQ = 0,319) w porównaniu z rakiem endometrioidalnym (RQ = 0,091); p = 0,02. Ekspresja IDO w tkance nowotworowej pacjentek z III stopniem zaawansowania choroby nowotworowej była wyższa w porównaniu z jego ekspresją w tkance nowotworowej pacjentek z II stopniem zaawansowania raka jajnika, jednak różnica ta nie była statystycznie istotna. Nie wykazano także różnicy istotnej statystycznie w ekspresji IDO w odniesieniu do stopnia zróżnicowania histologicznego raka jajnika oraz statusu menopauzalnego. Wnioski: Nowotwory jajnika różniące się budową histologiczną wykazują zróżnicowaną ekspresję IDO.