Okołooperacyjna ocena anatomii pęcherza moczowego i cewki moczowej w badaniu ultrasonograficznym u pacjentek operowanych z powodu wysiłkowego nietrzymania moczu - Brzeziński, Marek; Żurawik-Pietrzak, Anna; Ostrowski, Dariusz; Żurawik, Tadeusz; Wielgoś, Mirosław (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2013)
Cel pracy : Analiza wybranych parametrów ultrasonograficznych anatomii dolnego odcinka układu moczowego u pacjentek leczonych operacyjnie z powodu wysiłkowego nietrzymania moczu. Materiał i metody : Badanie miało charakter prospektywny. W badaniu wzięły udział 43 kobiety, u wszystkich pacjentek założono taśmę podcewkową. Badanie ultrasonograficzne przeprowadzano przez krocze w pozycji leżącej przed zabiegiem i 3–6 dni po zabiegu. Pomiary wykonywano w spoczynku i podczas próby Valsalvy. Oceniano następujące parametry: tylny kąt cewkowo-pęcherzowy β, zagięcie cewki, wysokość i odległość szyi pęcherza od spojenia łonowego – Dx i Dy, zmianę kąta przy próbie Valsalvy – Δβ, ruchomość szyi pęcherza przy próbie Valsalvy i inne. Wyniki: Średnia wartość tylnego kąta cewkowo-pęcherzowego β w spoczynku nie uległa zmianie po operacji, natomiast przy próbie Valsalvy β zmniejszyła się z 150,6 ±17,9 przed do 127,5 ±15,1 po zabiegu. Odnotowano również różnicę w zmianie kąta przy próbie Valsalvy Δβ z 32,2 ±19,7 przed zabiegiem do 5,4 ±11,3 po zabiegu. Przy próbie Valsalvy po operacji szyja pęcherza moczowego znajdowała się bliżej spojenia łonowego, natomiast ruchomość szyi pęcherza przy próbie Valsalvy po zabiegu znacznie się zmniejszyła. Wnioski: Operacje slingowe wpływają na wiele mechanizmów odpowiedzialnych za trzymanie moczu: zmniejszają tylny kąt cewkowo-pęcherzowy β przy parciu, zbliżają i podnoszą cewkę moczową do spojenia łonowego przy parciu, zmniejszają ruchomość cewki moczowej.