Czy będziemy rzadziej operować mięśniaki macicy? - Jakiel, Grzegorz; Słabuszewska-Jóźwiak, Aneta; Czekańska-Rawska, Magdalena; Rawski, Wojciech; Baran, Arkadiusz; Bińkowska, Małgorzata (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2013)
Mięśniaki macicy są jedną z najczęściej występujących chorób żeńskiego narządu płciowego. Mogą powodować nieprawidłowe i obfite krwawienia z dróg rodnych oraz ból w okolicy miednicy mniejszej. Dolegliwości te są główną przyczyną konsultacji ginekologicznych. Możliwości farmakologicznego leczenia mięśniaków macicy są ograniczone. Na podstawie dotychczas przeprowadzonych badań oceniono skuteczność leczenia objawów mięśniaków macicy przy zastosowaniu: progestagenów, systemu wewnątrzmacicznego uwalniającego lewonorgestrel, leków antyfibrynolitycznych, niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), analogów gonadoliberyny ( gonadotropin-releasing hormone – GnRH) oraz selektywnych modulatorów receptora progesteronowego ( selective progesterone receptor modulators – SPRM). Na rynku dostępnych jest niewiele leków, które mają zarejestrowane wskazanie terapeutyczne w leczeniu objawów mięśniaków macicy. Należą do nich analogi GnRH oraz od niedawna octan uliprystalu (SPRM). Leczenie analogami GnRH stanowiące alternatywę dla leczenia zabiegowego okazało się niezadowalające. Okres terapii nie może być dłuższy niż 6 miesięcy z powodu gwałtownej demineralizacji kości związanej ze zmniejszeniem stężenia estrogenów. Po odstawieniu analogów GnRH dochodzi do ponownego wzrostu mięśniaków, niemal do rozmiarów zbliżonych sprzed okresu leczenia, oraz do nawrotu objawów u większości kobiet. Octan uliprystalu może okazać się realną alternatywą terapeutyczną dla trudnych technicznie zabiegów miomektomii laparoskopowej czy embolizacji tętnic macicznych. Ważnym wyróżnikiem tego leku jest utrzymujący się efekt terapeutyczny oraz korzystny profil bezpieczeństwa. Wyniki przeprowadzonych dotychczas badań wskazują, że po zakończeniu leczenia u około połowy pacjentek odstąpiono od zabiegu chirurgicznego. U pacjentek w okresie obserwacji klinicznej po zaprzestaniu leczenia octanem uliprystalu utrzymała się poprawa w zakresie kontroli krwawienia, odczuwanego bólu i jakości życia. Miomektomia jest wskazana tylko w przypadku objawowych mięśniaków macicy, w zależności od ich wielkości i liczby. Może być wykonana endoskopowo lub na drodze laparotomii. Zakres i metoda leczenia powinny uwzględnić nie tylko obecność objawów klinicznych, ale także oczekiwania kobiet pragnących zachować płodność i poczucie kobiecości, które subiektywnie wiąże się z faktem posiadania macicy.