Ocena rezerwy jajnikowej u kobiet w okresie okołomenopauzalnym - Korabel, Joanna; Krzysiek, Józef (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2013)
Wiarygodna ocena rezerwy jajnikowej nadal pozostaje wyzwaniem dla wielu klinicystów. Pomimo wielu możliwości diagnostycznych wciąż brakuje jednej wiarygodnej metody. Jest to o tyle istotne, że coraz większa grupa kobiet decyduje się na macierzyństwo w późniejszym wieku, tak że realizacja płodności może zachodzić w okresie już zmniejszającej się zdolności do reprodukcji. Problem dotyczy także kobiet stosujących przewlekle antykoncepcję, pacjentek z prawidłowym stężeniem hormonu folikulotropowego ( follicle-stimulating hormone – FSH) w surowicy, z rzadkimi owulacjami lub całkowitym brakiem jajeczkowania, jak również tych w wieku rozrodczym z wysokim stężeniem FSH, niezależnie od obecności lub braku miesiączek, po ekspozycji na chemioterapię lub poddanych napromienieniu. Wraz z wiekiem kobiety pogorsza się bowiem jakość pęcherzyków jajnikowych oraz zmniejsza się ich liczba. Coraz częściej pytanie o rezerwę jajnikową, czyli czynnościowy potencjał jajnika, dotyczy liczby i jakości oocytów w jajnikach w aspekcie skuteczności technik wspomaganej reprodukcji. Względny hypoestrogenizm towarzyszący procesom starzenia się może mieć odległy wpływ na stan zdrowia. Poza zmniejszonymi zdolnościami reprodukcyjnymi, utrzymujące się małe stężenia estrogenów mogą zwiększać ryzyko chorób serca i osteoporozy. Mimo dostępności wielu metod biochemicznych i ultrasonograficznych, które przedstawiono w poniższej pracy, nie istnieje metoda zarówno prosta w wykonaniu, jak i wiarygodna. Idealną ocenę rezerwy jajnikowej stanowi odpowiedź jajnika na standardowy protokół stymulacji.