Wpływ zaburzeń odżywiania na jakość życia kobiet w okresie okołomenopauzalnym - Ostrzyżek, Artur (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2013)
Zaburzenia odżywiania stanowią istotny problem medyczny, kliniczny i społeczny. W ostatnich latach przypadki występowania zaburzeń łaknienia coraz częściej diagnozuje się u kobiet w średnim i starszym wieku. Sytuacja taka może być wynikiem istniejącego procesu chorobowego, kontynuacją doświadczania problemów tego typu w przeszłości, jak również odzwierciedleniem kreowanych przez współczesne media trendów, głoszących potrzebę zachowania atrakcyjności fizycznej przez kobiety w późnej dojrzałości. Coraz częściej zdarza się, że wysiłek obniżenia wagi i uzyskania szczupłego wyglądu podejmują kobiety po 50., a nawet 60. roku życia. Istnieje również pogląd, że zaburzenia odżywiania u kobiet w starszym wieku pojawiają się w ścisłym związku z innymi zaburzeniami psychicznymi. Wiele kobiet postrzega menopauzę w kategoriach straty i zapowiedzi bliskiej starości, dlatego skupia się w tym okresie życia głównie na negatywnych emocjach. Na podłożu zaburzeń o typie depresji pojawiają się problemy z kontrolą i utrzymaniem masy ciała. Jakkolwiek skala zjawiska ma wciąż ograniczony zasięg i charakter, jej znaczący wpływ na jakość życia populacji kobiet w okresie menopauzalnym uzasadnia dokonanie aktualnego przeglądu literatury przedmiotu w tym zakresie.