Cardiac surgeryThe use of negative pressure wound therapy in the treatment of wound infections – a single-center 12-month experience - Kępa, Krzysztof; Krzych, Łukasz; Wacławczyk, Tomasz; Krejca, Michał (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2013)
Wstęp : Częstość występowania infekcji rany chirurgicznej (ang. surgical site infections – SSI) po operacjach kardiochirurgicznych wynosi według różnych źródeł od 0,5% do 10%, co prowadzi do wydłużenia pobytu pacjentów w szpitalu oraz zwiększenia śmiertelności w okresie pooperacyjnym. Celem badania było przedstawienie 12-miesięcznych doświadczeń własnych dotyczących leczenia infekcji rany po sternotomii z użyciem terapii podciśnieniowej (ang. negative pressure wound therapy – NPWT). Materiał i metody: Retrospektywnej analizie poddano 32 pacjentów z zastosowaną NPWT, których leczono od 1 października 2011 r. do 30 września 2012 r. (stanowili oni 2,7% wszystkich operowanych chorych w tym okresie). Porównano przebieg i wyniki leczenia dwóch grup pacjentów: z infekcją rany obejmującą skórę i tkankę podskórną (I grupa, n = 1,2%) oraz z zapaleniem śródpiersia (II grupa, n = 1,5%). Wyniki : Zapalenie śródpiersia ponad 3-krotnie częściej występowało u kobiet (p = 0,09) oraz osób z cukrzycą (p = 0,08), a 4-krotnie częściej u osób z obturacyjną chorobą płuc (p = 0,2). Zdecydowana większość ocenianych pacjentów (87,5%) miała wykonane pomostowanie naczyń wieńcowych. Najczęstszymi wyizolowanymi patogenami były: metycylino-oporny gronkowiec skórny (26,2%) oraz pałeczka ropy błękitnej (21%). Średni czas łącznej hospitalizacji wynosił 64 ±35 dni i był zbliżony w obu grupach. Trzy osoby z zapaleniem śródpiersia zmarły podczas hospitalizacji (śmiertelność = 16,7%). Wnioski : Wstępne doświadczenia zachęcają do wdrażania NPWT do leczenia chorych z SSI. Wśród chorych leczonych przy użyciu NPWT możliwa wydaje się redukcja czasu i kosztów hospitalizacji oraz zmniejszenie liczby powikłań zakażenia, jednak tylko pod warunkiem wczesnego jego rozpoznania i wdrożenia odpowiedniego leczenia.