Zanikowe zapalenie pochwy: objawy, diagnostyka i leczenie - Wielgoś, Mirosław; Mazanowska, Natalia; Pietrzak, Bronisława (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2013)
Postęp medycyny oraz poprawa warunków życia w ciągu ostatnich dziesięcioleci spowodowały wydłużenie przeciętnej długości życia. Nieuchronne procesy fizjologiczne związane ze starzeniem pogarszają jakość życia kobiet po menopauzie. Wiele z objawów związanych jest z zanikiem czynności hormonalnej gonad. Wynikające z tego objawy atrofii w obrębie dolnego odcinka dróg moczowo-płciowych u kobiet w wieku pomenopauzalnym zazwyczaj pogłębiają się w miarę upływu czasu. Wiążą się one z wynikającym z niedoboru estrogenów scieńczeniem i utratą elastyczności nabłonka pochwy, wzrostem odczynu pH i zastąpieniem fizjologicznej flory, jaką stanowią pałeczki kwasu mlekowego przez inne bakterie, często z przewagą beztlenowców. W chwili obecnej w łagodzeniu i leczeniu dolegliwości związanych z atrofią urogenitalną dysponujemy zarówno niehormonalnymi, jak i hormonalnymi metodami leczenia. Zastosowanie znajdują preparaty nawilżające i lubrykanty, a także systemowa terapia hormonalna. Leczeniem pierwszego wyboru u kobiet bez przeciwwskazań do terapii estrogenowej pozostaje miejscowe zastosowanie estrogenów. Stanowi ono skuteczną i bezpieczną metodę leczenia uciążliwych objawów atrofii urogenitalnej u kobiet. Na rynku dostępne są różne preparaty do miejscowej terapii estrogenowej. Wartą rozważenia opcją terapeutyczną jest zastosowanie preparatów estrogenów w kombinacji ze szczepami Lactobacillus. Odpowiednio wcześnie rozpoczęta terapia oraz zastosowanie dawek podtrzymujących pozwala na utrzymanie prawidłowego mikrośrodowiska w pochwie, co zapobiega rozwojowi uciążliwych objawów istotnie pogarszających jakość życia.