Postępowanie w zaawansowanych inwazyjnych grasiczakach – przegląd piśmiennictwa - Bryl, Maciej; Ramlau, Rodryg; Dyszkiewicz, Wojciech (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2004)
Grasiczak jest rzadkim nowotworem, wywodzi się z tkanki nabłonkowej grasicy. Stosunkowo często występują tu objawy paraneoplastyczne, szczególnie o podłożu autoimmunologicznym. Przez szereg lat istniały niejednolite podziały typów grasiczaka, które ostatnio ujednolicono i przeanalizowano ich kliniczne zastosowanie. Niniejsza praca przedstawia przegląd piśmiennictwa dotyczący histologii, kliniki i leczenia tego nowotworu. Ze względu na rzadkość występowania grasiczaka, istnieją względne trudności w przeprowadzeniu prospektywnych badań randomizowanych. Przedstawione zostało piśmiennictwo dotyczące zarówno badań o charakterze retrospektywnych analiz leczonych przypadków, jak i badań prowadzonych w dużych, często międzynarodowych grupach badawczych. Szczególną uwagę poświęcono chemioterapii, ze względu na rodzące się dopiero standardy leczenia systemowego tego nowotworu, jak i zmiany wnoszone do leczenia przez tę formę terapii. Wyniki zastosowania chemioterapii w leczeniu grasiczaka są pozytywne i obecnie uzyskuje się znaczące odsetki obiektywnych odpowiedzi oraz czasu wolnego od choroby i czasu przeżycia. Doniesienia takie pochodzą nie tylko z obserwacji retrospektywnych, lecz i z badań prospektywnych. Coraz częściej chemioterapia bywa stosowana nie jako kolejny etap leczenia, lecz jest włączana jako element leczenia podstawowego, jako leczenie indukcyjne przedoperacyjne, jak i składnik radiochemioterapii. Podstawowymi schematami leczniczymi stosowanymi w chemioterapii grasiczaka są ADOC, PAC, PE i VIP. Najlepsze wyniki uzyskiwano w leczeniu wg schematu ADOC, jednakże ewentualną przewagę takiego schematu należałoby potwierdzić w randomizowanym badaniu III fazy.