Artykuł poglądowyWybrane zagadnienia dotyczące neurobiologii jadłowstrętu psychicznego - Przewoźnik, Dorota Anita (Neuropsychiatria i Neuropsychologia/Neuropsychiatry and Neuropsychology, 2013)
Celem niniejszej pracy jest przybliżenie problematyki nowych odkryć w dziedzinie zmian w funkcjonowaniu i anatomii mózgu, które zachodzą u osób cierpiących na anoreksję. Jest to choroba, która wyniszcza zarówno ciało, jak i psychikę. Osoby zmagające się z jadłowstrętem psychicznym cechuje dążenie do niskiej wagi ciała i lęk przed przytyciem. Coraz więcej osób, szczególnie w krajach zachodnich, cierpi na zaburzenia odżywiania. Trend ten bywa tłumaczony wpływem mediów na postrzeganie własnego ciała. Istnieją jednak badania sugerujące, iż nie jest to jedyny czynnik rzutujący na możliwość zachorowania. Istnieje wiele teorii próbujących wytłumaczyć przyczyny anoreksji. Powszechnie przyjmuje się, że czynniki genetyczne, biologiczne, osobowościowe, kulturowe i rodzinne są wobec siebie komplementarne i składają się na obraz osób szczególnie zagrożonych tą chorobą. Rozwój metod obrazowania mózgu umożliwia odnajdywanie różnic między funkcjonowaniem mózgu u osób cierpiących na anoreksję i zdrowych. U chorych na jadłowstręt psychiczny odmiennie niż u osób zdrowych funkcjonuje układ nagrody, ich mózg reaguje inaczej na bodźce smakowe. Według nowych doniesień u osób chorych zmniejsza się objętość istoty białej oraz szarej mózgu. Dodatkowo zwiększa się objętość płynu mózgowo-rdzeniowego. Niektóre z tych zmian nie są trwałe i normalizują się po przebytym leczeniu. Artykuł stanowi przegląd nowych badań w zakresie funkcjonowania oraz anatomii mózgu u chorych na anoreksję. Badania te dają nadzieję na dokładniejsze zgłębienie istoty tej choroby oraz na opracowanie bardziej skutecznych metod terapii.