Leczenie chirurgiczne czy zachowawcze – aktualne pytanie w radykalnym leczeniu raka krtani - Wasilewska-Teśluk, Ewa (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2004)
Kryteria wyboru poszczególnych metod leczenia raka krtani (chirurgia czy leczenie oszczędzające) nie są ściśle ustalone. Różnią się między ośrodkami i zależą głównie od miejscowej tradycji leczenia. Celem pracy jest przedstawienie ostatnich doniesień, mogących wpływać na praktykę kliniczną w radykalnym leczeniu raka krtani. Skuteczność leczenia zachowawczego i operacyjnego wczesnego raka krtani jest zbliżona, natomiast efekt funkcjonalny mierzony jakością głosu jest najlepszy po napromienianiu. Częstość powikłań po radioterapii jest również mniejsza w porównaniu z leczeniem operacyjnym. Zabiegi mikrochirurgii laserowej są zalecane dla zmian powierzchownych. Ważnym czynnikiem prognostycznym odpowiedzi na napromienianie jest objętość guza przed leczeniem. Prawdopodobieństwo wyleczenia po samodzielnej radioterapii zmniejsza się wraz ze wzrostem objętości guza. Zaawansowany rak krtani (T3–T4, N2–N3) dotychczas był jednoznacznym wskazaniem do całkowitej laryngektomii. Duże okaleczenie, będące efektem zabiegu, skłoniło do poszukiwań grup chorych, którym można zaproponować leczenie oszczędzające. W pracy przedstawiono czynniki prognostyczne, które mogą pomagać we właściwym doborze chorych do leczenia operacyjnego lub oszczędzającego. Zachęcające są wyniki zastosowania jednoczasowej radiochemioterapii i przyspieszonego napromieniania. Uzyskano 2-letnie przeżycia bez laryngektomii u ponad 65 proc. chorych. Wyleczenia miejscowe i regionalne przy zastosowaniu ratującej chirurgii w przypadku niepowodzeń wahają się od 70 do 90 proc., a 2-letnie przeżycia po chirurgii wynoszą ok. 70 proc. Przeżycia odległe są więc zbliżone do opisywanych po leczeniu operacyjnym z następowym napromienianiem. Szczególnym i częstym problemem klinicznym jest masywne zajęcie węzłów chłonnych szyi. W tym przypadku lepsze wyniki w porównaniu z samodzielną radioterapią daje limfadenektomia skojarzona z uzupełniającym napromienianiem.