CARDIAC SURGERYDifferent techniques for aortic valve repair and the associated root reconstruction – prospective long-term follow-up of the first 100 patients - Jasinski, Marek J.; Gocol, Radosław; Malinowski, Marcin; Hudziak, Damian; Duraj, Piotr; Frackiewicz, Joanna; Kargul, Tomasz; Deja, Marek; Woś, Stanisław (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2014)
Wstęp: Zaletą operacji naprawczych jest niemal idealny efekt hemodynamiczny i uniknięcie powikłań związanych ze sztuczną protezą. Wprowadzenie funkcjonalnej klasyfikacji niedomykalności zastawki aortalnej umożliwiło systematyczne i powtarzalne podejście do plastyk kompleksu zastawki aortalnej i opuszki aorty. Brak wyników odległych uniemożliwia szerokie rekomendacje napraw aortalnych. Cel: Prospektywna ocena plastyk zastawki aortalnej i opuszki aorty podczas 10-letniej obserwacji. Analizie poddano pierwszych 100 pacjentów operowanych w ciągu pierwszych 5 lat od wprowadzenia metody. Materiał i metody: W latach 2003–2013 operowano 225 pacjentów z istotną niedomykalnością zastawki aortalnej, u których zaplanowano i wykonano operacje naprawcze. Analizie poddano śmiertelność wczesną i odległą, częstość reoperacji oraz czynniki wpływające na występowanie tych zdarzeń. W celu otrzymania wyników w 105-miesięcznej obserwacji, prospektywnej analizie poddano pierwszych 100 pacjentów operowanych w latach 2003–2009, z indeksującym okresem obserwacji do 2012 r. Wyniki: Dane dla 225 operowanych: śmiertelność – 5 chorych (2,2%); śródoperacyjna konwersja do wymiany zastawki – 6 chorych (3 – naprawa zastawki dwupłatkowej, 1 – naprawa zastawki trójpłatkowej, 1 – remodelowanie, 1 – reimplantacja); reoperacja wczesna – 2 chorych (0,8%) (2 tygodnie po plastyce zastawki aortalnej). W analizie prospektywnej 100 chorych przeżycie wyniosło 93%, natomiast brak konieczności reoperacji – 91,3%. Czynnikami ryzyka dla przeżywalności były klasa NYHA i wymiana opuszki aorty, a dla reoperacji – zastawka dwupłatkowa i resekcja płatka. Wnioski : Przedstawione pierwsze odległe wyniki kliniczne uzasadniają możliwość skutecznej operacji naprawczej kompleksu zastawki aortalnej i aorty u wybranych chorych pod warunkiem przeprowadzenia precyzyjnej oceny echokardiograficznej umożliwiającej wybór metody operacji oraz jej obiektywną kontrolę.