Nowe molekularne czynniki prognostyczne u chorych na raka piersi - Bednarek, Andrzej; Płuciennik, Elżbieta; Kordek, Radzisław; Kusińska, Renata (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2004)
Molekularna klasyfikacja raków piersi wykazuje istnienie grupy z ekspresją cytokeratyn typu „luminalnego” (cytokeratyny 7, 8, 18 i 19) i z ekspresją cytokeratyn typu „podstawnego” (cytokeratyny 5, 6, 14, 15, 17). W grupie raków typu „luminalnego” wyróżnia się podtyp A o silnej ekspresji ER-alfa i innych genów związanych z tym profilem, oraz podtypy B i C o słabszej ekspresji tych genów. Z kolei nowotwory typu „podstawnego”, z ekspresją cytokeratyn 5/6 i 17, nie wykazują obecności receptorów dla estrogenów, wysoką eskpresję cykliny E, niską ekspresję P27/Kip i charakteryzują się gorszym rokowaniem. W tej grupie stwierdzono istnienie swoistych zaburzeń molekularnych (LOH 5q i 4p), mieszczą się tam także przypadki raków piersi u nosicielek mutacji genu BRCA1. Grupa nowotworów z amplifikacją HER-2 jest wydzielana oddzielnie, choć dzieli liczne elementy z grupą raków typu podstawnego. Kolejna, mała grupa wykazuje ekspresję genów zbliżoną do normalnej tkanki piersi. Także przy użyciu mikromacierzy DNA wykazano, że określone profile ekspresji genów charakteryzują przypadki raka piersi u młodych kobiet o odmiennym rokowaniu. Podobnie istotne różnice w ekspresji genów wykazano dla oporności na leczenie antracyklinami. Są to wyniki mogące już niedługo przynieść konkretne aplikacje kliniczne.