Skórne działania niepożądane w trakcie leczenia czerniaka wemurafenibem - Ankudowicz, Anna; Brzezicka-Ciach, Urszula; Wenska, Bożena (Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny, 2015)
Wprowadzenie. Wemurafenib to selektywny inhibitor kinazy serynowo-treoninowej BRAF, stosowany w leczeniu zaawansowanego czerniaka z mutacją BRAF. Jego skuteczność potwierdzono w dużym badaniu klinicznym, w związku z czym jest on coraz częściej stosowany. W trakcie leczenia wemurafenibem należy zwrócić szczególną uwagę na liczne objawy uboczne, między innymi te, które dotyczą skóry. Zmiany skórne występujące podczas terapii czerniaka tym lekiem można podzielić na wczesne (stwierdzane pomiędzy 3. a 6. tygodniem od rozpoczęcia leczenia), późne (stwierdzane po 6. tygodniu od rozpoczęcia terapii) oraz reakcje nadwrażliwości na wemurafenib. Cel pracy. Przedstawienie obrazu klinicznego toksycznego działania wemurafenibu na skórę i działań niepożądanych, które może wywoływać. Opis przypadku. U 58-letniej kobiety leczonej wemurafenibem z powodu rozsianego czerniaka stwierdzono liczne działania niepożądane dotyczące skóry, m.in.: guzy zapalne o charakterze zapalenia tkanki podskórnej, wysiew licznych znamion melanocytowych, rogi skórne, łysienie skóry owłosionej głowy, nadmierne rogowacenie dłoni i stóp oraz erytrodystezję dłoniową. U chorej zastosowano leczenie przeciwzapalne, antybiotykowe, poprawiające krążenie, natłuszczające oraz keratolityczne. Chora jest pod opieką onkologów i dermatologów. Wnioski. Leki przeciwnowotworowe najnowszej generacji dają nadzieję na wyleczenie lub przedłużenie życia chorych, ale mogą także znacząco obniżać jakość życia przez wywoływanie zarówno ogólnych, jak i miejscowych działań niepożądanych. Wemurafenib charakteryzuje się dużą toksycznością względem skóry. Pacjenci leczeni onkologicznie powinni być również pod opieką dermatologów.