THORACIC SURGERY“Open” repair of ruptured thoracoabdominal aortic aneurysm (experience of 51 cases) - Zanetti, Piero Paolo; Krasoń, Marcin; Walas, Ryszard; Cebotaru, Theodor; Popa, Calin; Vintila, Bogdan; Steiu, Flaviu (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2015)
Wstęp: Chirurgiczne leczenie piersiowo-brzusznych tętniaków jest poważnym wyzwaniem w zabiegach ratunkowych. U niestabilnych krążeniowo chorych stosowanie drenażu płynu mózgowo-rdzeniowego i biopompy może być nieefektywne lub niewykonalne. Materiał i metody: W pracy przedstawiono doświadczenia własne i wyniki leczenia 51 operowanych ratunkowo pacjentów z grupy 660 chorych z TAAA leczonych między 1994 a 2014 r. U 48 chorych (94%) obserwowano cechy niestabilnosci układu krążenia, 3 chorych (6%) pozostawało krążeniowo stabilnych. Chorych podzielono wg klasyfikacji TAAA Crawforda: typ I – 18 chorych, typ II – 13 chorych, typ III – 15 chorych, typ IV – 5 chorych. Wyniki: W obserwowanej grupie zmarło 23 spośród 51 chorych (43,1%) – 8 chorych w czasie zabiegu, a 14 w okresie pooperacyjnym. Wczesne zgony podzielono wg klasyfikacji Crawforda: typ I – 9/18 (50%), typ II – 9/13 (69,2%), typ III – 7/15 (46,6%), typ IV – 3/5 (60%). Porażenie kończyn dolnych lub ich niedowład wystąpiły u 6 spośród 43 chorych (13,9%), którzy przeżyli zabieg. Ostrą niewydolność nerek stwierdzono u 8 chorych (18,6%). Dializa stanowiła w grupie badanej istotny czynnik ryzyka zgonu szpitalnego (p = 0,03). Niewydolność oddechową zdiagnozowano u 15 pacjentów (34,8%), 5 chorych (11,6%) wymagało tracheostomii i w tej grupie zmarły 3 osoby (p = 0,04). Krwawienie pooperacyjne wystąpiło u 8 chorych (18,6%). Porażenie nerwu krtaniowego wstecznego obserwowano u 6 chorych (13,9%). Czas obserwacji pozabiegowej obejmował 1-, 3-, 5- i 10-letnie kontrole, a przeżycie chorych wynosiło odpowiednio 75%, 63%, 48% i 35%. Wnioski : Dotąd opublikowano bardzo mało wyników badań dotyczących ratunkowego leczenia TAAA. Przy zwykle niewielkich liczebnościach grup chorzy nadal są leczeni zgodnie z indywidualnymi doświadczeniami chirurga.