Łuszczyca indukowana adalimumabem w trakcie leczenia nieswoistego zapalenia jelit – opis przypadku - Lelonek, Edyta; Dębicka, Magdalena; Maj, Joanna; Hryncewicz-Gwóźdź, Anita; Matusiak, Łukasz (Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny, 2015)
Wprowadzenie . Inhibitory czynnika martwicy nowotworów α (ang. tumor necrosis factor α – TNF-α) znajdują zastosowanie w leczeniu wielu chorób z kręgu IMID (ang. immune-mediated inflammatory disease ), do których należą m.in. nieswoiste zapalenia jelit czy łuszczyca. Wśród działań niepożądanych, które mogą powodować leki anty-TNF-α, znajduje się także indukcja zmian skórnych typowych dla łuszczycy. Cel pracy . Przedstawienie 2 przypadków łuszczycy, która pojawiła się w trakcie leczenia choroby Leśniowskiego-Crohna adalimumabem (ADA). Opis przypadków . U 2 kobiet leczonych ADA z powodu choroby Leśniowskiego-Crohna wystąpiła łuszczyca, którą rozpoznano na podstawie obrazu klinicznego i potwierdzono badaniem histopatologicznym. W pierwszym przypadku kontynuowano iniekcje ADA oraz zastosowano miejscowe preparaty przeciwłuszczycowe z dobrym efektem terapeutycznym. U drugiej pacjentki leczenie ADA zostało przerwane, a zmiany skórne uległy remisji w wyniku wdrożenia terapii miejscowej. Wnioski . Współwystępowanie chorób z kręgu IMID stwarza trudności terapeutyczne i wymaga ponownego spojrzenia na ich etiopatogenezę, która może mieć wspólne podłoże. Konieczne są dalsze badania nad mechanizmami działania leków biologicznych.