Europejskie zalecenia diagnostyczne i lecznicze dotyczące kiły 2014 - Janier, M.; Hegyi, V.; Dupin, N.; Unemo, M.; Tiplica, G.S.; Potocnik, M.; French, P.; Patel, R. (Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny, 2015)
Przedrukowano i przetłumaczono z Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology 28 (2014) „2014 European guideline on the management of syphilis” s. 1581-1593, Copyright 2014, za zgodą © 2014 European Academy of Dermatology and Venereology. Wprowadzenie . Kiła pozostaje istotnym problemem zdrowia publicznego w Europie (zarówno w Europie Wschodniej – od lat 90. ubiegłego wieku, jak i w Europie Zachodniej – od końca lat 90. ubiegłego wieku i początku 2000). Metody . Niniejsze Zalecenia są uaktualnieniem Europejskich zaleceń dotyczących diagnostyki i leczenia kiły z 2008 r. opracowanych przez European Guideline Editorial Board (http://www.iusti.org/regions/Europe/pdf/2013/Editorial_Board.pdf) i EDF Guideline Committee. Wyniki . Zalecenia zawierają rekomendacje dotyczące diagnostyki i leczenia kiły w Europie. Najważniejsze uaktualnienia to: 1) szersze zastosowanie PCR, badania immunohistochemiczne, subtypowanie czynnika etiologicznego – Treponema pallidum subspecies pallidum , nowe odczyny krętkowe, testy point-of-care (POC) wykrywające przeciwciała swoiste (krętkowe) i nieswoiste, 2) bardziej elastyczne podejście do zastosowania odczynów serologicznych w badaniach przesiewowych (odczyn krętkowy, niekrętkowy lub oba odczyny) i 3) penicylina prokainowa nie jest już leczeniem pierwszego rzutu w żadnym okresie kiły i została zastąpiona przez długo działającą penicylinę benzatynową G (BPG), która jest lekiem z wyboru w kile wczesnej i kile późnej utajonej. Wnioski . Kiła jest schorzeniem stosunkowo łatwo wykrywalnym przy zastosowaniu odpowiednich odczynów serologicznych, ale wszystkie wyniki powinny być interpretowane w kontekście danych klinicznych i danych z wywiadu epidemiologicznego. Kiłę można również stosunkowo łatwo wyleczyć, stosując BPG. Kłopoty z dostępnością BPG w wielu krajach europejskich mogą stanowić zagrożenie dla skuteczności działań w celu eradykacji kiły w Europie.