Potrzeby duchowe chorych, śmierć i cierpienie w percepcji studentów - Rygorowicz, Ewa; Guzowski, Andrzej; Krajewska-Kułak, Elżbieta; Grassmann, Magdalena (Medycyna Paliatywna/Palliative Medicine, 2015)
Wstęp : Cierpienie i śmierć to zjawiska dotyczące wszystkich społeczeństw. Cel pracy : Ocena przez studentów potrzeb duchowych chorych oraz ich postaw wobec śmierci i cierpienia. Materiał i metody : Badaniem objęto po 100 studentów pielęgniarstwa (grupa I) oraz pedagogiki (grupa II). Wyniki : Zdaniem studentów chorzy największego wsparcia w chorobie oczekują od rodziny. Za formy pomocy w zaspokajaniu potrzeb duchowych uznali rozmowy na temat cierpienia, choroby i śmierci (45% grupa I) lub obecność pielęgniarki (42% grupa II), za najczęstsze źródło cierpienia – chorobę i nieuśmierzony ból (80% grupa I i 34% grupa II), za najlepszego partnera do rozmów o cierpieniu – księdza (24% grupa I, 32% grupa II), za najczęstszą reakcję chorego na przeżywane cierpienie – depresję (41% grupa I, 52% grupa II), a za postawę personelu medycznego nasilającą cierpienie chorego – złą komunikację (39% grupa I, 51% grupa II). Badani uważali, że sposób postrzegania śmierci zmienia utrata bliskiej osoby (59% grupa I, 62% grupa II). Wnioski : Najwięcej studentów pielęgniarstwa kojarzyło cierpienie z negatywnymi emocjami, a pedagogiki – z przykrymi doznaniami i udręką. W opinii większości studentów obu kierunków cierpienie pozwala doceniać życie i uwrażliwia na problemy innych. Studenci rzadko mówili o cierpieniu, ale za najlepszego partnera do takich rozmów uznali księdza lub rodziców. Większość badanych było przekonanych, że śmierć bliskiej osoby zawsze wpływa na późniejsze postrzeganie śmierci, najlepszym miejscem do umierania jest dom, a w momencie śmierci choremu powinna towarzyszyć rodzina.