Diagnostyka i postępowanie terapeutyczne w opryszczkowatym zapaleniu skóry (chorobie Duhringa) – konsensus Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego - Żebrowska, Agnieszka; Waszczykowska, Elżbieta; Kowalewski, Cezary; Woźniak, Katarzyna; Olszewska, Małgorzata; Placek, Waldemar; Czajkowski, Rafał; Szepietowski, Jacek; Białynicki-Birula, Rafał; Dmochowski, Marian (Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny, 2016)
Opryszczkowate zapalenie skóry ( dermatitis herpetiformis – DH, choroba Duhringa) jest autoimmunizacyjną chorobą pęcherzową z charakterystyczną, polimorficzną osutką świądową. Procesowi autoimmunologicznemu wobec transglutaminaz (TGs) w skórze towarzyszy zwykle klinicznie bezobjawowa lub skąpoobjawowa jelitowa nadwrażliwość na gluten. Postępowanie diagnostyczne w DH powinno się opierać na badaniu klinicznym, bezpośrednim badaniu immunofluorescencyjnym skóry klinicznie niezmienionej z otoczenia wykwitów i oznaczeniu surowiczych przeciwciał IgA techniką ELISA z jednym substratem z zakresu do wyboru (tTG, eTG, npG, neo-tTG) lub przeciwciał IgAEmA. U chorych z niejednoznacznym obrazem kliniczno-laboratoryjnym takie postępowanie można uzupełnić o badanie histopatologiczne wycinka ze skóry chorobowo zmienionej i badanie haplotypu HLA DQ2/DQ8. Powiązanie leczenia farmakologicznego dapsonem i stosowania diety bezglutenowej lub ograniczenie glutenu jest postępowaniem terapeutycznym z wyboru w DH.