Analiza zgłaszalności pacjentów z niewielkimi urazami do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego - Szwamel, Katarzyna; Kurpas, Donata (Family Medicine & Primary Care Review, 2016)
Wstęp. Brak skutecznych rozwiązań systemowych w zakresie opieki podstawowej i długi czas oczekiwania na konsultację w ramach ambulatoryjnej opieki specjalistycznej są przyczyną zgłoszeń do SOR pacjentów nie wymagających zastosowania procedur ratowniczych. Możliwość szybkiego dotarcia do SOR oraz nieograniczony dostęp pacjenta do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych zwiększają prawdopodobieństwo zgłaszania się do SOR pacjentów w przypadkach niepilnych. Cel pracy . Analiza zgłaszalności do SOR pacjentów z niewielkimi urazami. Materiał i metody . Badanie objęło 155 pacjentów Kędzierzyńsko-Kozielskiego SOR z niewielkimi urazami. Zastosowano sondaż diagnostyczny z wykorzystaniem autorskiego kwestionariusza ankiety. Wyniki. Pacjenci z niewielką urazowością to najczęściej osoby w wieku 11–40 lat (66,7%; 100) zgłaszające się do SOR samodzielnie (92,7%; 139), najczęściej z urazami kończyn (72,7%; 109) powstałymi wskutek upadku, potknięcia, poślizgnięcia, uderzenia (78,7%; 118) w czasie trzech godzin od wystąpienia urazu (57,3%; 87) z umiarkowanie nasilonymi dolegliwościami. Badani sądzą, że niewielkie urazy wymagają diagnostyki radiologicznej (38,7%; 58) i konsultacji specjalistycznej (34%; 51), a SOR jest najbardziej właściwym miejscem do ich leczenia (45,3%; 68). Nie podejmowanie przez tych pacjentów leczenia w POZ (85,3%; 128) nie jest tożsame z niedowierzaniem pacjenta w możliwości leczenia przez lekarza rodzinnego (OR = 1,46 przy 95% CI [0,52; 4,55]; p = 0,49). Wnioski. Istotna jest edukacja pacjentów na temat roli SOR w systemie ochrony zdrowia, możliwości zaopatrywania niewielkich urazów w POZ, samoopieki i samopielęgnacji w zakresie postępowania w przypadku niewielkiej urazowości oraz szkodliwego wpływu nadmiaru promieni RTG na ludzki organizm.