Ostre zespoły okulistyczne w Praktyce Lekarza Rodzinnego - Dubaj, Cezary; Nowak, Katarzyna; Pożarowska, Dorota; Jaroszyński, Andrzej (Family Medicine & Primary Care Review, 2016)
Jak dotąd w Polsce zdecydowana większość chorych z problemami narządu wzroku była diagnozowana i leczona od razu przez specjalistę okulistę, pełniącego w naszym kraju rolę „lekarza pierwszego kontaktu”. Ze względu na wprowadzoną przez Narodowy Fundusz Zdrowia zmianę w organizacji rodzimego systemu opieki zdrowotnej, polegającej na ponownym wprowadzeniu konieczności posiadania skierowań do okulisty, lekarze rodzinni najprawdopodobniej staną przed koniecznością diagnozowania i leczenia części chorób oczu. Reforma taka może zmniejszyć czas oczekiwania pacjentów w kolejkach do gabinetów okulistycznych, ponieważ lekarze rodzinni są w stanie samodzielnie udzielić pomocy części chorych z dolegliwościami ocznymi. Najpoważniejszym wyzwaniem, jakie może przed nimi stanąć, jest „wychwycenie” tych pacjentów, którzy wymagają pilnej konsultacji okulistycznej oraz zapewnienie odpowiedniej pomocy medycznej do czasu przejęcia opieki przez lekarza okulistę. Wśród tych tak zwanych „stanów ostrych w okulistyce” najważniejszymi są: zator tętnicy środkowej siatkówki, odwarstwienie siatkówki, zapalenie tęczówki, oparzenie zasadą lub kwasem i ostry atak jaskry. Stanowią one bezpośrednie zagrożenie utraty funkcji narządu wzroku, a jak najszybsze wdrożenie odpowiedniego leczenia przedszpitalnego oraz szybki transport do specjalistycznego ośrodka ma istotny wpływ na przyszłą zdolność widzenia pacjenta po zakończonym procesie leczniczym. Dlatego tak ważnym dla lekarza rodzinnego jest odpowiedni schemat postępowania dotyczący zarówno wstępnej diagnostyki, jak i udzielania pierwszej pomocy chorym z ostrymi zespołami okulistycznymi.