Sekwencjonowanie nowej generacji (NGS): „złote narzędzie” w arsenale metod kryminalistycznych - Aly, Sanaa M.; Sabri, Dalia M. (Archiwum Medycyny Sądowej i Kryminologii/Archives of Forensic Medicine and Criminology, 2015)
Analiza DNA stanowi fundament współczesnych nauk kryminalistycznych. Technologie sekwencjonowania DNA są skutecznymi narzędziami, które przyczyniają się do rozwoju nauk molekularnych. Dotychczas główną techniką sekwencjonowania była metoda Sangera. Dziś coraz większego znaczenia w naukach kryminalistycznych nabiera tzw. sekwencjonowanie nowej generacji (NGS). Metoda ta umożliwia rozwój i rozszerzanie zastosowań metod molekularnych w naukach kryminalistycznych dzięki eliminacji pułapek, które wiążą się z konwencjonalnymi metodami sekwencjonowania. Głównymi zaletami NGS w porównaniu z metodą konwencjonalną jest jednoczesne wykorzystywanie dużej liczby markerów genetycznych o wysokiej rozdzielczości danych genetycznych. Przyczyni się to niewątpliwie do rozwiązania kilku istotnych problemów, takich jak analiza mieszanin i badanie znikomych ilości materiału dla zdegradowanych próbek. Na bazie nowych technologii możliwa jest analiza wielu markerów w celu określenia istotnych cech biologicznych, np. wieku, pochodzenia geograficznego, typu tkanek i zewnętrznych cech fizycznych oraz identyfikacji bliźniąt monozygotycznych. Możliwe jest również uzyskanie danych dotyczących mikroorganizmów, owadów, roślin i gleby, które mają bardzo istotne znaczenie dla celów medyczno-sądowych. Mimo wielu badań z wykorzystaniem NGS dla celów sądowych rutynowe stosowanie tej technologii w sprawach kryminalistycznych wymaga jeszcze spełnienia określonych wymogów. Z tego względu niezbędne są dalsze badania analizujące efektywność zastosowania tych technik. W tym kontekście w niniejszej pracy omówiono najważniejsze zastosowania NGS w naukach kryminalistycznych w erze masowego sekwencjonowania równoległego.