Czy gimnastyka korekcyjna musi być nudna? Wykorzystanie powierzchni niestabilnych w profilaktyce wad postawy u dzieci - Jankowicz-Szymanska, Agnieszka; Mikolajczyk, Edyta (Medical Studies/Studia Medyczne, 2016)
Wprowadzenie : Wady postawy u dzieci są powszechnym problemem. Pojawiają się najczęściej we wczesnym wieku szkolnym i – niekorygowane – szybko postępują w okresie dojrzewania. Cel pracy : Znalezienie metody zapobiegania wadom postawy, która byłaby efektywna, atrakcyjna dla dzieci i możliwa do szerokiego zastosowania w szkołach. Materiał i metody: Na początku (wrzesień) i pod koniec (czerwiec) roku szkolnego zostało przebadanych 77 uczniów. Spośród nich 19 dwa razy w tygodniu wykonywało ćwiczenia korekcyjne na powierzchniach niestabilnych, 41 dzieci siedziało podczas lekcji na poduszkach sensomotorycznych, a 17 dzieci stanowiło grupę kontrolną. Zmierzono masę i wysokość ciała. Obliczono wskaźnik masy ciała. Oszacowano symetrię położenia wybranych punktów anatomicznych: wyrostków barkowych łopatki, kątów dolnych łopatki, szczytów talerzy biodrowych, kolców biodrowych przednich górnych i tylnych górnych. Wykorzystano elektroniczny Duometr. Oszacowano różnice międzygrupowe i zmiany, jakie zaszły w postawie ciała u uczniów w każdej z grup pomiędzy pierwszym i drugim badaniem. Wyniki : W pierwszym badaniu nie dostrzeżono istotnych różnic międzygrupowych w jakości postawy ciała. W drugim badaniu odnotowano istotną poprawę ustawienia barków, łopatek i miednicy u dzieci, które siedziały na poduszkach sensomotorycznych, oraz poprawę ustawienia talerzy i kolców biodrowych u dzieci ćwiczących systematycznie na powierzchniach niestabilnych. Wnioski : Ćwiczenia z zastosowaniem powierzchni niestabilnych i siedzenie na poduszkach sensomotorycznych podczas lekcji mogą stanowić skuteczną alternatywę dla tradycyjnej gimnastyki korekcyjnej.