Trauma wczesnodziecięca w chorobie afektywnej dwubiegunowej - Jaworska-Andryszewska, Paulina; Abramowicz, Maria; Kosmala, Aleksandra; Klementowski, Krzysztof; Rybakowski, Janusz (Neuropsychiatria i Neuropsychologia/Neuropsychiatry and Neuropsychology, 2016)
Cel pracy : Negatywne doświadczenia w dzieciństwie mogące odgrywać rolę w powstawaniu zaburzeń psychicznych to wydarzenia traumatyczne, do których należą m.in. wszelkie rodzaje przemocy, utrata rodzica, rozwód rodziców lub długotrwała rozłąka z rodzicem. Wykazano, że osoby z chorobą afektywną dwubiegunową (ChAD) częściej niż osoby zdrowe doświadczają negatywnych wydarzeń w dzieciństwie, które mogą się wiązać z cięższym przebiegiem choroby. Celem pracy jest porównanie częstości występowania traumatycznych wydarzeń w dzieciństwie w dobranych pod względem płci i wieku grupach chorych na ChAD i osób zdrowych. Materiał i metody : Do badania włączono 52 pacjentów z ChAD (w wieku 47 ±12 lat), hospitalizowanych w Klinice Psychiatrii Dorosłych Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, Szpitalu Neuropsychiatrycznym w Kościanie oraz w Milickim Centrum Medycznym. Grupę kontrolną stanowiły 52 zdrowe osoby (w wieku 47 ±12 lat). W badaniu użyto polskiej wersji Kwestionariusza Traumy Wczesnodziecięcej ( Childhood Trauma Questionnaire – CTQ) i własnego Kwestionariusza Negatywnych Doświadczeń Dziecięcych. Wyniki : W porównaniu z grupą kontrolną pacjenci z ChAD wykazywali wyższy poziom wskaźników mierzonych narzędziem CTQ (przemocy fizycznej, emocjonalnej, seksualnej, zaniedbania fizycznego, emocjonalnego) oraz częściej doświadczali innych negatywnych wydarzeń w dzieciństwie, takich jak alkoholizm, choroby psychiczne i samobójstwa w rodzinie, opuszczenie przez rodziców, rozwód, śmierć jednego z rodziców oraz długotrwała rozłąka z rodzicem. Wnioski: Uzyskane wyniki wskazują na istotnie częstsze doświadczanie w dzieciństwie traumatycznych przeżyć u pacjentów z ChAD w porównaniu z osobami zdrowymi, co może mieć znaczenie w patogenezie choroby. Wywiad uwzględniający negatywne doświadczenia z dzieciństwa może być pomocny w planowaniu postępowania terapeutycznego.