Receptory estrogenowe β w raku piersi - Litwiniuk, Maria; Bręborowicz, Jan (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2004)
Obecność receptorów estrogenowych (ER) w komórkach raka piersi jest korzystnym czynnikiem prognostycznym, a także czynnikiem predykcyjnym, określającym celowość leczenia hormonalnego. Ostatnio został odkryty drugi typ receptorów estrogenowych. Wcześniej poznane receptory określono jako receptory α (ERα), a nowe nazwano receptorami estrogenowymi β (ERβ). Rola ERα w raku piersi jest dobrze znana, natomiast funkcja i znaczenie ERβ nie są w pełni wyjaśnione. Oba receptory estrogenowe należą do grupy receptorów jądrowych. Zbudowane są z sześciu funkcjonalnych domen A do F. Wykazują znaczną zgodność pomiędzy domenami C i E (odpowiednio 96 proc. i 56 proc.). Receptory α i β mają podobną budowę, są jednak różnymi białkami, kodowanymi przez 2 odrębne geny. Gen kodujący receptor α znajduje się na długim ramieniu chromosomu 6., a dla receptora β na chromosomie 14. ERα i ERβ mają różne funkcje i różne rozmieszczenie w tkankach. Badania wiązania liganda wskazują, że ERβ łączą się z naturalnym estrogenem 17β-estradiolem, podobnie jak receptory α. ERβ wykazują wyraźnie większe powinowactwo do fitoestrogenów. Dotychczasowe badania znaczenia ERβ w raku piersi przynoszą niejednoznaczne wyniki. Wdaje się, że obecność receptorów estrogenowych b może się okazać korzystnym czynnikiem rokowniczym. Skomplikowany proces aktywacji transkrypcji przez receptory estrogenowe, istnienie wielu izoform obu receptorów, udział koaktywatorów i koopresorów sprawiają, że ostateczny efekt zależy od wszystkich tych czynników.