Aktywność transkrypcyjna i formy alternatywnego składania mRNA genów receptorów Flt-1, Flk-1 w ocenie ryzyka progresji zmian śródnabłonkowych i raka szyjki macicy - Michalski, Bogdan; Kuśmierz, Dariusz; Poręba, Ryszard; Wilczok, Tadeusz; Zieliński, Tomasz; Mazurek, Urszula (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2003)
Znane są 2 wysoce specyficzne receptory dla VEGF, obecne na komórkach śródbłonka naczyniowego: Flt-1 (VEGFR-1) i Flk-1/KDR (VEGFR-2) oraz forma rozpuszczalna Flt-1 – sFlt-1, która swoją aktywność przejawia w przestrzeni zewnątrzkomórkowej. Stwierdzono ich nasiloną ekspresję w przebiegu wielu chorób, u których podstawy patomorfologiczne leżą w zaburzonym procesie angiogenezy. Należą do nich zwłaszcza nowotwory i choroby wykazujące cechy przewlekłego niedotlenienia tkanek. Celem pracy była ocena aktywności transkrypcyjnej i form alternatywnego składania mRNA genów receptorów VEGFR-1 i VEGFR-2 w ocenie progresji zmian śródnabłonkowych i raka szyjki macicy. Materiał badawczy stanowiły 43 wycinki pochodzące z prawidłowej szyjki macicy, 38 – LSIL, 17 – HSIL i 21 wycinków raka płaskonabłonkowego w stopniu klinicznego zaawansowania IB-IIB. W celu porównania ekspresji Flt-1 i Flk-1 w wycinkach różniących się masą, przyjęto wspólny współczynnik – liczba kopii mRNA/1 µg całkowitego RNA w badanej tkance. W grupie LSIL obecność mRNA genu Flt-1 w zmianie śródnabłonowej powodował wzrost względnego ryzyka progresji (RW=2,26±1,24). Dla receptora Flk-1, w tej samej grupie współczynnik ten wynosił RW=2,41±1,13. Wykazano 5-krotny wzrost ryzyka względnego progresji zmiany dla genów Flt-1 i Flk-1 w grupie HSIL. W grupie RAK ryzyko progresji zmiany wynosiło odpowiednio RW=8,17±4,25 i RW=4,58±2,1 dla genów Flk-1 i Flt-1. Obecność rozpuszczalnej formy receptora sFlt-1 nie wpływa na wzrost ryzyka progresji zmiany w grupie RAK i w niewielkim stopniu wpływa w grupie HSIL.