Neurogenny stan zapalny skóry – aktualny stan wiedzy - Teresiak, Ewa (Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii, 2005)
Neurogenne czynniki pełniące rolę immunomodulatorów (neurotransmitery, neurotropiny, neurohormony), określane wspólną nazwą neuropeptydów, obecne są w skórnych zakończeniach obwodowego układu nerwowego. Neuropeptydy uwalniane są głównie przez aferentne, bezmielinowe włókna C lub mielinowe włókna typu A delta, w odpowiedzi na stymulację bodźcami nocyceptywnymi oraz, w mniejszym stopniu, przez autonomiczne włókna nerwowe. Komórki obecne w skórze wykazują ekspresję receptorów dla neuropeptydów, same stanowiąc jednocześnie źródło opioidowych i nieopioidowych neuropeptydów oraz neurotrofin. Współdziałanie układu nerwowego i immunologicznego odbywa się na drodze endokrynnej lub parakrynnej. Kluczowa rola neuropeptydów w regulacji miejscowej odpowiedzi immunologicznej wynika z ich wpływu na funkcję limfocytów T oraz komórek prezentujących antygen, proliferację komórek układu immunologicznego, syntezę prozapalnych cytokin oraz immunoglobulin, a także aktywność cząsteczek adhezyjnych. Zjawisko, określane jako neurogenny stan zapalny skóry, podlega regulacji przez neuropeptydy. Mielinowe włókna typu A delta powodują wazodilatację, natomiast bezmielinowe włókna typu C odpowiedzialne są za wynaczynienie komórek zapalnych. Udział neuropeptydów w regulacji procesu zapalnego polega także na pobudzaniu uwalniania histaminy z komórek tucznych i stymulacji proliferacji keratynocytów, fibroblastów oraz komórek śródbłonka.