Nieswoiste zapalenia jelit u dzieci – trudności diagnostyczne w praktyce lekarza POZ - Pokorna-Kałwak, Dagmara; Jędrzejek, Michał; Markiewicz, Kamila; Sapilak, Bartosz; Stawarski, Andrzej (Lekarz POZ, 2017)
U ok. 25% pacjentów nieswoiste zapalenia jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego) są diagnozowane przed 20. rokiem życia. Obserwuje się stopniowe zwiększanie liczby zachorowań. Choroba przebiega z okresami zaostrzeń i remisji, stopniowo prowadząc do pogorszenia jakości życia i powikłań, zatem kluczowe jest wczesne ustalenie prawidłowego rozpoznania. Chociaż objawy mogą być zróżnicowane, w obrazie klinicznym dominują przewlekły ból brzucha, biegunka z domieszką krwi i ogólne osłabienie. Objawem, który zawsze wymaga poszerzonej diagnostyki, a może wystąpić w przebiegu nieswoistych zapaleń jelit, jest zahamowanie lub zwolnienie tempa wzrastania u dziecka. W warunkach POZ należy wykonać wstępną diagnostykę różnicową i wstępne badania dodatkowe – podstawowe badania laboratoryjne, badanie kału i badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej. Dalsza diagnostyka powinna być prowadzona w ośrodku gastroenterologii dziecięcej, a prawidłowe rozpoznanie umożliwia wdrożenie odpowiedniego leczenia, które ma na celu zmniejszenie dolegliwości, przywrócenie prawidłowego wzrastania oraz zapobieganie interwencjom chirurgicznym.