Chemioterapia wysokodawkowa raka jajnika z następowym przeszczepieniem szpiku lub wlewem komórek macierzystych krwiotworzenia pozyskanych z krwi obwodowej (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2005)
Rak jajnika jest nowotworem chemiowrażliwym, jednak większość odpowiedzi na zastosowane leczenie jest krótkotrwała i tylko 5 proc. pacjentek w IV stopniu zaawansowania przeżywa 5 lat. Opierając się na paradygmacie, w którym większa intensywność chemioterapii powoduje przełamanie oporności nowotworu na pochodne platyny i koreluje z lepszymi wynikami leczenia, zostało podjętych szereg badań oceniających przydatność chemioterapii wysokodawkowej raka jajnika. W pracy przedstawiono wyniki tych badań w kontekście leczenia ratującego i adjuwantowego, a także dyskusja nad rolą terapii wysokodawkowej we współczesnych schematach postępowania z zaawansowaną chorobą nowotworową jajnika. Nowym spojrzeniem na chemioterapię wysokodawkową jest jej zastosowanie w trybie neoadjuwantowym. To leczenie pozwala uzyskać 70 proc. obiektywnych odpowiedzi u chorych na nieoperacyjnego raka jajnika. Dodatkowo także uwzględniono mechanizmy odpowiedzialne za pojawienie się oporności komórek raka jajnika wobec cytostatyków stosowanych w leczeniu raka jajnika. W przypadku raka jajnika poznano kilka mechanizmów oporności wobec pochodnych platyny i taksanów. W autologicznym zbiorze komórek macierzystych krwiotworzenia znajdują się zanieczyszczenia komórkami nowotworowymi na poziomie 46 proc. Jednak brak jest danych, jak to zjawisko wpływa na skuteczność leczenia. Większość badań klinicznych nie pozwala wyciągnąć jednoznacznych wniosków z powodu małej liczby chorych oraz braku określenia celów badawczych spełniających kryteria statystyczne. Alternatywą dla chemioterapii wysokodawkowej będzie leczenie celowane, jednak to wymaga poznania biologii ludzkiego raka jajnika.