Analiza zatruć parakwatem w południowo-zachodnim Iranie – objawy, śmiertelność i skutki zdrowotne - Jamshidi, Farkhonde; Fathi, Glareh; Davoodzadeh, Hannaneh (Archiwum Medycyny Sądowej i Kryminologii/Archives of Forensic Medicine and Criminology, 2017)
Wstęp : Parakwat jest najważniejszym środkiem chwastobójczym z grupy pestycydów dipirydyliowych o szerokich zastosowaniach w rolnictwie; jednakże w wielu krajach, w tym w Iranie, herbicyd ten jest również używany w celach samobójczych. Cel pracy: Niniejsze badanie przeprowadzono w celu analizy zatruć parakwatem w irańskiej prowincji Chuzestan. Materiał i metody: Retrospektywno-statystyczną analizą objęto 159 dokumentacji przypadków zatruć z lat 2004–2015. Z pacjentami skontaktowano się w celu uzyskania informacji o stanie zdrowia. Po wypełnieniu kwestionariuszy dane zostały zebrane i poddane analizie z wykorzystaniem oprogramowania SPSS. Wyniki : Wśród 159 pacjentów poddanych analizie ze względu na zatrucie parakwatem 65 osób (40,9%) stanowiły kobiety, a 94 (59,1%) mężczyźni; 138 przypadków (86,8%) dotyczyło grupy wiekowej 15–29 lat, a 150 (66%) osób stanu wolnego. Odsetek zatruć z przyczyn samobójczych wyniósł 96,9%. Pierwszymi objawami u pacjentów były mdłości i wymioty, a także owrzodzenia, rumień i podrażnienia w obrębie błony śluzowej jamy ustnej i gardła. Łącznie 113 pacjentów (71,1%) było leczonych specjalistycznymi lekami bez włączenia antybiotyków. U 73 pacjentów (45,9%) w trakcie hospitalizacji doszło do rozwoju kwasicy, a u 13 pacjentów (8,2%) zasadowicy (alkalozy). W 63 przypadkach (39,6%) zatrucie zakończyło się zgonem. Wnioski: Badanie wykazało, że parakwat stanowi jedną z najgroźniejszych trucizn często stosowanych w prowincji Chuzestan w celach samobójczych. Z uwagi na istotną rolę tej substancji w rolnictwie nie można go zastąpić innymi środkami chwastobójczymi. Ponadto badanie wykazało, że po wypisaniu do domu pacjentów, którzy przeżyli zatrucie, nie kontynuowali oni terapii farmakologicznej.