Ocena częstości występowania zmian w narządzie wzroku u osób ze stanem przedcukrzycowym - Sokołowska-Oracz, Anna; Litwińczuk-Hajduk, Joanna; Piątkiewicz, Paweł (Klinika Oczna / Acta Ophthalmologica Polonica, 2016)
Cel : ocena zmian w narządzie wzroku u osób ze stanem przedcukrzycowym. Materiał i metody: do badania włączono 61 pacjentów (41 kobiet i 20 mężczyzn w wieku od 37 do 78 lat) z nieprawidłową glikemią na czczo i/lub nieprawidłową tolerancją glukozy. Grupę kontrolną stanowiło 30 osób (20 kobiet i 10 mężczyzn w wieku od 39 do 75 lat), u których wykluczono stan przedcukrzycowy oraz nie stwierdzono chorób narządu wzroku w wywiadach. U badanych z obu grup wykonano badanie internistyczne, panel badań biochemicznych i pełne badanie okulistyczne: ocenę ostrości wzroku, pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, badanie przedniego i tylnego odcinka oka, fotografię barwną dna oczu, badanie optycznej koherentnej tomografii plamki, badania widzenia barwnego i wrażliwości na kontrast. Wyniki : u pacjentów ze stanem przedcukrzycowym znamiennie statystycznie częściej w porównaniu do osób z grupy kontrolnej występowały zaburzenia widzenia barw o charakterze nabytym (8,2% vs 0%, p<0,05), cechy retinopatii cukrzycowej (9,8% vs 0%, p<0,05), zaćma (32,8% vs 6,7%, p<0,05) i zaburzenia powierzchni rogówki (19,7% vs 3,3%, p<0,05). U pacjentów ze stanem przedcukrzycowym w badaniu optycznej koherentnej tomografii rozpoznawano też częściej tylne odłączenie ciała szklistego i błonę nasiatkówkową. Nie zaobserwowano natomiast różnic w wartościach średniej grubości siatkówki centralnej oraz średniej ostrości wzroku i średniej wartości ciśnienia wewnątrzgałkowego u badanych z obu grup. Wnioski : u pacjentów ze stanem przedcukrzycowym obserwuje się istotne zmiany w narządzie wzroku, których częstość występowania jest znamiennie większa w porównaniu do częstości występowania u osób zdrowych. Już na tym etapie zaburzeń glikemii istotna wydaje się systematyczna kontrola okulistyczna. Osoby ze stanem przedcukrzycowym powinny być objęte programem profilaktycznym, który umożliwiłby wykrycie wczesnych zmian ocznych, zapobiegłby ich dalszemu rozwojowi, a także pozwoliłby wyodrębnić grupę osób o podwyższonym ryzyku rozwoju innych powikłań cukrzycowych.