Ocena wiedzy na temat hormonalnej terapii zastępczej oraz jej częstość stosowania wśród 50-letnich mieszkanek Gdyni i Sopotu. Wyniki badania SOPKARD i GDYNIAKARD - Mogilnaya, Irina; Rachoń, Dominik; Zdrojewski, Tomasz; Suchecka-Rachoń, Krystyna (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2005)
Celem niniejszej pracy była ocena wiedzy na temat hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) i częstości jej stosowania wśród mieszkanek środowisk wielkomiejskich województwa pomorskiego na przykładzie populacji 50-letnich kobiet zamieszkujących Gdynię i Sopot. Materiał: Badanie miało charakter ankiety i zostało przeprowadzone na 586 50-letnich mieszkankach Gdyni i Sopotu w latach 2002–2003. Wśród nich 269 było po menopauzie, a 317 jeszcze regularnie miesiączkowało. Wyniki: W zależności od wykształcenia 56,4 do 93,5% badanych kobiet słyszało o HTZ. Większość kobiet za najważniejszą zaletę stosowania HTZ uznała poprawę samopoczucia. Co 5. kobieta wiedziała, że stosowanie HTZ zapobiega osteoporozie. Wśród niebezpieczeństw stosowania HTZ najczęściej wymieniane były nowotwory. 29% kobiet w trakcie badania stosowało HTZ. Najczęstszą przyczyną niestosowania HTZ był brak informacji o możliwości takiego leczenia, gdyż 20% kobiet nigdy nie słyszało o HTZ i aż 32% badanych nigdy nie rozmawiało ze swoim lekarzem prowadzącym o ewentualnym wdrożeniu takiego leczenia. Prawie co 5. kobieta, która słyszała o HTZ nie stosowała jej z przekonania, że jest to „wbrew naturze” natomiast 12,5% w obawie przed rozwojem nowotworów. Najczęściej stosowanym rodzajem terapii była przezskórna ciągła terapia estrogenowa. Wnioski: Stosowanie HTZ wśród trójmiejskich 50-letnich kobiet jest prawie 2-krotnie wyższe niż w populacji ogólnopolskiej (29 vs 15,7%) i porównywalne do wyników europejskich. Najczęstszą przyczyną niepodjęcia HTZ jest nieinformowanie pacjentek przez lekarzy pierwszego kontaktu o możliwości włączenia tego typu leczenia.