Transcatheter aortic valve implantation at a high-volume center: the Bad Rothenfelde experience - Kowalski, Marek; Deutsch, Cornelia; Hofmann, Steffen; Franz, Norbert; Billion, Michael; Ferdosi, Abbas; Bramlage, Peter; Imnadze, Guram; Warnecke, Henning (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2017)
Wstęp : Przezcewnikowe wszczepienie zastawki aortalnej (TAVI) w przypadku ciężkiej stenozy aortalnej jest powszechnie akceptowaną metodą leczenia odpowiednio wyselekcjonowanych pacjentów. Cel : Celem badania jednoośrodkowego było retrospektywne porównanie wczesnych i odległych wyników terapii pacjentów leczonych z dostępu przezudowego i przezkoniuszkowego. Materiał i metody : Do badania zakwalifikowano 1644 chorych (892 kobiety, 752 mężczyzn, średnia wieku: 81 ±5,8 roku) poddanych przezcewnikowemu wszczepieniu zastawki aortalnej w Heart Center w Bad Rothenfelde w latach 2008–2016. Wyniki : Z dostępu przezkoniuszkowego leczono 1140 pacjentów, a z dostępu przezudowego 504 (EuroSCORE: 25,5% vs 21,2%; STS score: 11,0% vs 7,5%; p < 0,001). Konieczność konwersji do tradycyjnego zabiegu chirurgicznego, implantacji rozrusznika serca, duże komplikacje naczyniowe, powikłania zatorowe, jak również śmiertelność zabiegowa nie różniły się statystycznie w obu grupach. Śmiertelność 30-dniowa była wyższa u pacjentów leczonych przezkoniuszkowo w porównaniu z pacjentami leczonymi przezudowo (3,9% vs 1,9%, p = 0,036). W porównaniu z rejestrami wieloośrodkowymi śmiertelność i częstość komplikacji były podobne, natomiast częstość występowania dużych powikłań naczyniowych była mniejsza (szczególnie w przypadku dostępu przezudowego) w opisywanym badaniu. Wnioski : Zgodna ze wskazaniami kwalifikacja pacjentów i właściwy wybór drogi dostępu do przezcewnikowego wszczepienia zastawki aortalnej prowadzi do optymalizacji wyników leczenia.